anamın eline meni sorğu- sual etmekçün fürset düşmüşdür... Emeliyyat olunduğumu desem de, hadisenin Bakıda baş verdiyini bildirmişdim... Gencede olduğumuzu anama deseydim, her şeyi derinliyine kimi öyrenecekdi...
- Mama qurban sene... Men bilirdim ki, bu qız sene uğursuzluq getirecek... Hele teze evlenmisiz, indiden xestelik keçib başından...
- Mama, bu söhbetlerden bezmedin neçe gündür? Menim veziyyetimin Nardenle ne elaqesi var ki? Ele bil meni xeste eden Nardendir...
- Sen bu yaşına kimi sapsağlam olmusan... Bu qızı alan kimi emeliyyat olundun... Birinci erinin başını yedi, indi sıra sendedir...
- Mama, qelbini qırmaq istemirem... Ancaq sen de meni esebleşdirme... Nardeni de incitme... Heç olmasa, menim xetrime... Menim Nardeni istemeyim öz üreyimle bağlıdır... Bunun kimese aidiyyatı yoxdur...
- Men bilirem ki, bu qız seni nece ele aldı... İlan kimi qoynuna girib seni yoldan çıxartdı... Yoxsa, neyine lazım idi kiminse artığını almaq...
- Mama!!! Bir daha Narden baresinde bele danışmırsan!!! Bununla neçenci defedir deyirem... Evveller xahiş edirdim, ancaq indi qeti sözümdür... Narden haqqında anam bele olsa, icaze vermerem ki, bele sözler işletsin... O, menim namusumdur... - sözümü deyib otaqdan çıxmışdım... Bir az da qalsam, veziyyet daha beter hal alacaqdı... Men heç zaman öz qadınımla yaşadıqlarımı anam bele olsa, danışmazdım... Buna göre de, Nardenin veziyyetini dilime getirmirdim... Özüme sığışdırmırdım ki, yeke kişi anamı bu vasite ile susdurum... Onsuz da, anam susana benzemirdi... Amma men de Nardeni kiminse ayağına vermezdim... Anama hörmetim, sevgim sonsuz olsa da, Narden menim namusum idi... Heç kimin menim namusumu ağzına alıb olar- olmaz danışa bilmezdi...
Bir neçe saatdır otaqda uzanıb Nardenin gelmeyini gözleyirdim... Darıxmışdım... Aileli olduğumuz vaxtdan bu yana ilk defe idi ki, Nardenden bir neçe saat ayrı qalırdım... Heqiqeten de, insan birinin deyerini yoxluğunda anlayırdı... Otaqdakı saatdan gözümü çekmeyib Nardenin getdiyi