i vaxtdan ne qeder keçdiyini hesablayırdım...
- Ay Amin, sonra da deyirsen ki, sevdiyimden emin deyilem... Üreyinde götür- qoy edirsen... Ancaq Nardenin yoxluğunda az qalsın saniyeleri sayırsan... Bes bu sevgi deyilse, nedir? - bir neçe saat tek qalmağın neticesinde öz- özüme danışırdım... Menim problemim hisslerimi danmağım idi... İnsanın ağzı südden bir defe yanarsa, daha sonra üfürüb içermiş... Mende de bu veziyyet yaşanırdı... Bir defe sevib illerle ezabını dadmışdım... İndi qelbimin derinliyinde hele de itirmek qorxusu vardı... Hisslerimi inkar etmekle özümü Nardenden asılı olmaqdan xilas etmeye çalışırdım... Ancaq boşuna idi bu cehdlerim... Ne qeder inkar etsem de, çoxdan Nardenden asılı hala düşmüşdüm...
Otaqda tek olmaqdan yuxu aparmışdı meni... Kiminse yanağıma toxunmasından gözlerimi açdıqda Nardenin yatağın kenarında oturub üzümü sığalladığını görmüşdüm...
- Niye gec geldin? - bu halımla sevgilisi mesajına beş deqiqe gec cavab yazdığı üçün inciyen yeniyetmeleri xatırladırdım...
- Arize xala yemek yememiş buraxmadı... Hem de bir az söhbet etdik...
- Bes demirsen ki, meni evde gözleyen erim var?
- Gözleyirdin ki?
- He... Hem de darıxmışam...
- Doğurdan?
- Bes arvadımçun darıxmayım? Hem de neçe gündür seninçün deli oluram... - sözümü deyib Nardenin belinden çekerek sineme yıxmışdım... Elimle yanaqlarını ovuclayıb dodaqlarını öpmeye başlamışdım... Menim arvadım hele de tecrübesiz idi... Ancaq onun bütün varlığı ile mene mexsus olduğunu bilmeyim xoşbextliyimi bire- min artırırdı...
- Amin... - Nardenin dodaqlarını buraxan kimi tengnefes halda adımı pıçıldayıb üzerimden qalxmağa çalışmışdı... Qollarımı beline dolayıb ona mane olmuşdum...
- Hara qaçırsan?
- Bizi aşağıda gözleyirler... Papa da evdedir... Süfre hazır idi... Mene dediler ki, seni çağırım...
- Men heç yere gede bilmerem... Burada daha vacib işlerim var...
- Amin... Yaxşı da... Aşağıda gözleyirler... Burax, eynimi deyişim...
- Offff... Yaxşı... Ancaq bu mesele burada