istəmişdim. Amma Nə o mənsiz dayana bilirdi , nə də mən onsuz. Onu itirməyini necə hiss olduğunu , onsuzluğun necə çətin olduğunu mən dəfələrlə yaşamışdım. Sonda inadımı qırıb hər şeyi, hər kəsi atıb əlimi ona uzatmışdım.Onun bir gün məni tərk edəcəyi heç ağlıma gəlmirdi.Həmişə gedən mən olmuşdum.Ikimiz də bilirdik.Bitəcək. Amma bacarmırdıq , olmurdu.O mənim nəfəsim idi .Nəfəsiniz olmadan yaşaya bilərsinizmi? Günel...O mənə neçə dəfə çox acı çəkəcəyimi xəbərdarlıq etsə də mən heç kəsin sözünü dinləməz olmuşdum. Amma anlamırdım ki ona daha çox bağlandıqca, bir zaman canım daha da çox yanacaqdı. Günelin sözü indi də qulaqlarımda səslənir "Özünü oda atırsan.Xəbərin yox."
**** ****

Bəli mən özümü oda atmışam.Xəbərim olmayıb.Olsa belə önəmsəməmişəm.Çünki o odun istisində tam yanmamışdım.
Parkdakı acı verən qarşılaşmadan sonra özümü taksiyə atıb oradan sürətlə uzaqlaşmaq istəyirdim.Amma əlbət yenə məni kövrəldəcək bir bəhanə tapılacaqdı. Taksidə səslənən Funda Arar "Dön gel" mahnısı mənə yenə onu xatırladırdı.

Yak gel , bildiyin ne varsa
Sat gel , gözüm yok para pulda
Yalnız sanadır bu hasretim.
Dön gel vaktimiz daraldı zaten şu yalan dünyada
Gel inadı