Ne o mensiz dayana bilirdi , ne de men onsuz. Onu itirmeyini nece hiss olduğunu , onsuzluğun nece çetin olduğunu men defelerle yaşamışdım. Sonda inadımı qırıb her şeyi, her kesi atıb elimi ona uzatmışdım.Onun bir gün meni terk edeceyi heç ağlıma gelmirdi.Hemişe geden men olmuşdum.Ikimiz de bilirdik.Bitecek. Amma bacarmırdıq , olmurdu.O menim nefesim idi .Nefesiniz olmadan yaşaya bilersinizmi? Günel...O mene neçe defe çox acı çekeceyimi xeberdarlıq etse de men heç kesin sözünü dinlemez olmuşdum. Amma anlamırdım ki ona daha çox bağlandıqca, bir zaman canım daha da çox yanacaqdı. Günelin sözü indi de qulaqlarımda seslenir "Özünü oda atırsan.Xeberin yox."
**** ****
Beli men özümü oda atmışam.Xeberim olmayıb.Olsa bele önemsememişem.Çünki o odun istisinde tam yanmamışdım.
Parkdakı acı veren qarşılaşmadan sonra özümü taksiye atıb oradan süretle uzaqlaşmaq isteyirdim.Amma elbet yene meni kövreldecek bir behane tapılacaqdı. Takside seslenen Funda Arar "Dön gel" mahnısı mene yene onu xatırladırdı.
Yak gel , bildiyin ne varsa
Sat gel , gözüm yok para pulda
Yalnız sanadır bu hasretim.
Dön gel vaktimiz daraldı zaten şu yalan dünyada
Gel inadı sevdiyim.
Müellif;Mehri
.gif)
ela hekayedi amma tez yazsaz lap yaxwi olar
»Sizden Gelenler
»Oxu zalına keç