eshidende... Geceni burda qalmagin menasi yox idi... Hekim sabah gunortaya qeder oyanmaz demishdi... Ehmed tecilen Sahib meselesine baxacagini ve Zerifi onun elinden alib,oz evlerine getireceyini deyirdi... Belece axsham evlerimize getmishdik...
Ehmed...
Zerifden o sozleri eshidende deliye donmushdum... Ateshin mashininin tormuzunun kesildiyini,buna gorede yolda ciddi bir iz qoysada dayana bilmeyib,yoldan cixaraq,dereye dushduyunu polislerde demishdi... Amma men bunun qesden edildiyine inanmaq istemirdim... Sen deme qatil gozumuzun qarshisinda imish,amma xeberim yox imish... Eve gelib,aglamaqdan halsiz dushen anamin,divanda oturdugunu gorende,yene ureyime sanki dayanamadan bicaq sancirdilar... Anamin yanina gelerek,bacardigim qeder teselli vermeye calishdim... .
E-ana qurban olum artiq sakitlesh... Bax bele elemeyini Ateshde istemezdi... Oglundan sene emanet qalib,onlari qoruyaq ana. Ozune gel,yalvariram...
G-men dayana bilmirem oglum. Onsuz mene cetindi...((( emanetlerine gozum kimi baxacam... Olene qeder qoruyacam amma mene vaxt ver....
E-yaxshi ana...-deyib atamin yanian kabinete cixmishdim...
Qapini taqqildadaraq:
E-olar ata?.
S-gel oglum gel-deye yorgun sesle dillendi...

E-ata necesen? Ozunu nece hiss edirsen? Bir shey isteyirsen getirim-deye narahatliqla sorushmushdum...
S-canindan bir parca geden nece olar ki,oglum?... Caresiz...aciz...yorgun...yaxshi deyilem oglum yaxshi deyilem... Dushunurem,dushunurem amma tapa bilmirem... Nece ozunu dereden atar axi niye?
E-ata o bilerekden ozunu dereden atmayib...
S-ne dedin?
Bayaq xestexanada olan her sheyi atama danishdiqda evvel hali pisleshsede celd dermanini dilinin altina qoyub sakitleshmesini gozledim... Biraz sonra atam eseble qalxaraq:
S-lazim olsa butun varim-yoxumu itirerem amma Sahibi alcaginu bir daha rahat nefes almaga qoymaram! Onu omrunun sonunadek hebsxanalarda curudecem! Menede Suleyman deyerler! Oglumu menden alan alcaga gun uzu gostermerem!-deyib butun dost tanishlarini