. Seninle elaqeni kesdim... Aileli birine başqa gözle baxmaq mene yaraşmazdı... Neçe iller seni unutmağa çalışdım... Özümü işime verdim... Ancaq 6 il birlikde vaxt keçirdiyin insanı unutmaq asan deyildi... Her defe nese olurdu ve seni xatırlayırdım... Ancaq getdikce veziyyeti qebul edib alışdım... Aile qurmadım... Ta ki Nardenle qarşılaşana kimi... Onun mesumluğu, tebiiliyi meni yoldan çıxartdı... İndi 3 hefte olacaq ki, aile qurmuşuq...
- Hmmm... Daha de ki, yene gecikdim... - Şefeq sözünü deyib gülmüşdü...
- Heyat yoldaşın şanslıdır... Her kesin qarşısına Amin kimisi çıxmır...
- Men de şanslıyam... Onun kimisi de hamıya nesib olmur...
- Amin...
- Beli...
- Sirr deyilse, bir sual vere bilerem?
- Baxır suala...
- Heyat yoldaşını sevirsen?
- Bu neyine lazımdır ki?
- Maraqlıdır...
- Sevirem... Sevmesem, bir ayın içinde toy etmezdim...
- Lap yaxşı... Allah xoşbext etsin...
- Çox sağ ol... Allah seni de xoşbext etsin...
- Qalxaq?
- Olar... - restorandan ayrılıb maşına eyleşerek yola düşmüşdük...
- Şefeq... İçeride soruşmağı unutdum... Seni xestexanamıza getiren sebeb ne idi? (Sabina Nur)
- Demeli, Natiqden sonra bir neçe ay heyatdan küsmüşdüm... Hemin vaxtlar işe çıxmadım... Ancaq papagil mene dayaq oldular... Heyatın davam etdiyini gösterdiler... İşime davam etdim... Bir neçe ay önce xestexanadan meni konfransa gönderdiler... Orada Raufla qarşılaşdıq... Köhne tanışlar kimi söhbet etdik... Erimin öldüyünü dedim ona... Şeher mene Natiqi xatırladır dedim... Mene teklif etdi ki, Peterburqa köçüb Bakıdan uzaqlaşım... Xestexanada işe düzelmekçün mene kömek edeceyini de dedi... Vizit kartını verdi... Men de Natiqin ili tamam olduqdan sonra Bakıdan bura köçdüm... Raufla danışdım... Xestexanada işe düzelmeyim çetin olmadı... Hem neçe illik iş stajım vardı, hem de universiteti burada bitirmişdim... Vallah, Rauf senin de xestexanada işlediyini evvelden mene dememişdi... İşe düzeldikden sonra bunu mene deyib öz ağlınca supriz etmek isteyib... Doğurdan da,