nömrəni soruşdu. Təbi ki, demədilər. O da öz yöntəmləri ilə həll edib öyrənmiş oldu. Həm əsəbi həm gərgin idi. Sakitləşməyə çalışsa da alınmırdı. Düşündükcə ki, Firuzə başqa birinə aid olacaq dəli olurdu. Qapının qarşısında dayanıb əvvəlcə sakitcə döyməyə başladı. Səs gəlməyincə yumuruq vururdu.
- Kimdir o vəhşi kimi.....Kkkənan..
- necə edə bildin bunu?
- Sənə izahat vermək borcunda deyiləm.
Firuzə qapını bağlamaq istəyirdi ki, Kənan əli ilə bərkədən itələyib içəri keçdi. Özü dönüb qapını bağladı. Hərəkətlərindən qorxan Firuzə geri- geri addım atırdı.
- Kənan dəli olma. Aç qapını və çıx get.
- Necə edə bildin deyə soruşdum?
- Nədən bəhs etdiyini anlamıram.
- Firuzə! əsəblərimi tarıma çəkmə. Nədən danışdığımı bilirsən!
- Qışqırma!
- Mən qışqırmıram!
- Sənə izahat borcum....ay Kənan burax qolumu!
- Mənə bax.. o balaca dilini qopardaram yerindən. Mənimlə düzgün danış...
- Nə cürətlə... sən kimsən?
- Kiməm mən? Kimliyimi bilmək istəyirsən?
- .....
- Göstərəmə kimliyimi.
Kənan Firuzənin tutduğu qolundan özünə tərəf çəkərək hər iki əli ilə onun əllərini tutdu. Və anidən onu öpməsi ilə Firuzə tərpənə bilmədi. Nə qədər cəhd etsə də Kənanın qollarından qurtula bilmirdi.
- indi bildin kiməm?
- Alçaq! Səni öldürəcəyəm! Səni məhv edəcəyəm! Peşiman olacaqsan bu hərəkətinə görə.
- Bəsdir Firuzə! Özünü aldatma! Sənin ilk öpüşünü də mən almışam, son da mənə aid olacaq. Hələ bir cürət elə başqa biri ilə evlənməyə, bax gör dünyanı sənə dar edirəm yoxsa yox.
- Yuxunda! Eşidirsən yuxunda! Mən onu sevirəm
- Sus! Axmaq axmaq danışma!
- Sənsən axmaq kimi danışan.
- Bax məni məcbur eləmə təkrara öpüm səni!
- Heyvan!
- Nə dedin!
- Eşitdiyin..
- Ay sağol, bax belə qısarsan səsini.. indi qulaq as diqqətlə. Bu gecə o üzük qayıdır. Mən bilmirəm necə hansı yolla. Amma o üzük qayıdır geri, eşitdin!?
- Sənin başın xarab olub?
- Hə.. sən dəli eləmisən. Sən mənim olan qalan ağlımı almısan başımdan. Bunu bilə bilə damarıma basırsan...
-