- Kənan..
- Qaytar o üzüyü.. mənimlə gəl.. ömür boyu birlikdə yaşayaq.
- Kənan olmaz..
- Bax sən də istəmirsən. Görürəm. Gözlərində ancaq mən varam.. başqasını da bizi də bədbəxt edirsən.
- Kənan xahiş edirəm get.
- Mənim ömür gün yoldaşım ol. Mənim ol..
- Istəmirəm! Səni istəmirəm əl çək.
Kənan yenidən firuzəni diara qısıb onu öpməyə başladı. Firuzə nə qədər çırpınsa da nafiləydi. Sonra özü də anlamadan artıq Kənana təslim olmuş onun öpüşlərinə qarşılıq verməyə çalışırdı. Kənan bundan daha da cəsartətlənib onu qucağına alıb yatağa uzandırdı. Firuzə qorxaraq ayağa qalxmaq istədiyində Kənan onun qoxusunu içinə çəkərəık yavaşca qulağına pıçıldadı.
- qorxma.. sənə toxunmayacağam. Nə qədər istəsəm də eləməyəcəyəm. səni tər təmiz, bəyaz gəlinlikdə qollarım arasında görmək istəyirəm.
Kənanın bu sözündən sonra Firuzə ağlamağa başladı.
- Sakit ol.. hər şeyi yoluna qoyacağıq.
- Yox.. olmaz..
- Offf... bəsdir artıq. Olmaz , yox, istəmirəm. başqa söz bilmirsən sən.
- Yox.
- Firuzə!?
- Burax dedim.. çıx otağımdan..
- Hmmm.. bayaq elə demirdin amma.
- Sən məni məcbur edirsən.
- Denən..
- Nəyi?
- Sən də sevirsən. Bilirəm. denən.
- Sənə elə gəlir, qalx üstümdən.
- Daha da irəliyə getməyimi demək istəmirsənsə denən..
- Sən məni çox incitdim.. boş bir şeyin qisasını almaq üçün məndən istifadə etdin. Mənimlə oynadın!
- Çox peşimanam! Həm də it kimi .Bağışla... qəlbini qırdım bilirəm.
- Sən...sən.... eşşəksən.. öküzssən!
- Hə.. eləyəm..
Firuzə əsəbi halda bunları dediyi halda Kənanın məsum baxışlarla bunu təsdiqləməsi Firuzəni gülməyinə səbəb oldu.. Kənan Firuzəni belə görüncə dözməyib onu yenidən öpəcəkdi ki, üzünə dəyən dillədən gözlərini qıydı.
- deyəsən sən ağ elədin axı...
- deyəsən sən də əlini öyrəşdirdin axı... bir ucdan vurub, yaralayırsan...
- incitdi...
- hə...
- ƏCƏB OLDU!
- Ayda yenə başladı.
- Qalx üzərimdən..
- Mənə belə rahatdır.
- Kənan!
- Ay can..
- Canına dərd..
- Dili qurumuş.. kim mən? Sağol vallah.