a olduğunu görmüşdüm... Zengi açıb telefonumu qulağıma aparmışdım...
- Alo, Narden... - Arize xalanın sesinde telaş duyulurdu...
- Xala... Nese olub?
- Yox... Sene göre narahat qaldım... Bayaq da yığdım, götürmedin... Sonra da zeng etmedin...
- Xala, bağışla... Telefona baxmamışam... Aşağıda idim...
- Qızım, nese olub? Sesin yaxşı gelmir... - bayaq ağladığımçun sesim danışan zaman xırıldayırdı...
- Yox, xalaların birdenesi... Men yaxşıyam... Aminin iş yoldaşı bu gün bize yemeye gelecek... Ona göre hazırlaşıram...
- He, qızım... Men seni narahat etmeyim... Yene zeng vuracam... - zengi sonlandırıb aynanın önüne keçerek üz- gözümü qaydasına salmışdım... Saata baxdıqda Aminin harada olsa, geleceyini görüb aşağı enmişdim... Qonaq otağına keçib divanda eyleşmişdim... Aygün xala ortalıqda yox idi... Bir neçe deqiqe sakitce oturub otağı izlemişdim... Qapının sesine yerimden qalxıb dehlize çıxmışdım... Az keçmemiş Nazperi xala önden içeri keçib metbexe getmişdi... Bir neçe deqiqe sonra Amin eve daxil olmuşdu... Qeti mene baxmırdı... Kefi yox idi... Qapıya nezer saldıqda içeri giren qadını görüb çaşqınlıq yaşamışdım... Mene benzerliyi olan qadın ireli addımlayıb elini öne uzatmışdı...
- Salam... Men Şefeq... Siz de Aminin heyat yoldaşı olmalısız... Başqa cür ola da bilmez... Mene benzemenizden her şeyi anladım artıq... - bu qadın ezilib- büzülerek neler danışsa da, menim beynim Şefeq adında ilişib qalmışdı...
- Şefeq, buyur içeri keçek... - Amin öne gelib Şefeqe ters- ters baxmışdı...(Sabina Nur)
- Amin, heyat yoldaşın şokdan ayılmayıb... Su getir... - gülüb meni süzürdü...
- Şefeq... Besdir... Narden, gel otağa keçek... - Amin elimden tutub meni arxasından otağa aparmışdı... Hele de özüme gelmemişdim... Aminle men bir divanda, Şefeq ise digerinde oturmuşdu... Gözümü Şefeqden çekmeden onunla aramda olan oxşarlığın derecesini ölçürdüm...
- Amin, eviniz heç deyişmeyib... Her şey eyni qalıb... Ele bil iller bizden başqa heç neye toxunmayıb... - Şefeq etrafı