n bele tez- bazar toy etmisen? Deyesen, ikinci defe eyni şansı elinden qaçırmaqdan qorxmusan... - Şefeq sözünü deyib qeh- qehe çekmişdi...
- Şefeq... Özünü ele al... Men Nardeni onun xasiyyetde başqa biri ile qarşılaşmadığıma göre ömrümün sonuna kimi yanımda istemişem... - Amin esebi idi... Ele menim de qanım qaralmışdı...
- Oğlum, niye qıza sert cavab verirsen ki? Düz deyir de... Neçe iller onun derdi ile yaşadın... Narden ona benzemese, alardın heç? Qarşına qat- qat yaxşı ailenin qızı çıxdı... İstemedin... Guya biz bilmirik ki, Nardeni niye istemisen? Eh oğlum... Şefeq, sen de Amine fikir verme... Çayını iç... - Aygün xala meni emelli alçaltmışdı... Özümü çox pis hiss edirdim...
- Xala, men getsem yaxşıdır... Daha gecdir... - Şefeqin üzünden biclik yağırdı... O deqiqe bilinirdi ki, yalandan özünü üzgün gösterir...
- Qızım, bu evin qapısı hemişe senin üzüne açıqdır... Mütleq menimle elaqe saxla... Aminden nömremi alarsan... Nede olmasa, birlikde çalışırsız... - Aygün xalanın sözlerinden sonra Şefeq ayağa durub Aminle mene ağızucu sağol edib otaqdan çıxmışdı... Qapının sesini eşiden kimi dehlize çıxıb qaçaraq pilleleri qalxmışdım... Otağımıza gelib hamama keçerek ağlamağa başlamışdım... Şefeq gelib ve Amin bunu mene demeyib... Hele üstelik onu evimize devet etdiyini de demeyib... Niye? Gerek meni alçaldaydılar? Gerek menim qürurum ayaq altına atılsın? Hıçqıraraq ağlayıb içimi boşaltmışdım... Aminin otağa gelmemesinden veziyyetin gergin olduğunu anlamışdım... Yeqin, Aygün xala ile mübahise edirdi... Bir neçe deqiqe ağlayıb sonda yorulmuşdum... El- üzümü yuyub otağa keçerek yatağın üzerinde oturmuşdum... Gözümü dolabın üzerindeki aynaya zilleyib özümü süzürdüm... Qapının açılmasına başımı yere dikib durmuşdum... Amin olduğunu bilsem de, bu deqiqe en son görmek istediyim insan o idi...
- Narden... Üzüme baxmayacaqsan? - qarşıma gelib dizi üste yere çökmüşdü...
- Üzüme bax... - danışsa da, gözlerimi kenara dikmişdim...
- Bax mene... - çenemden yapışsa da,