Qelbinde soz kesikleri

Bölüm 29

Narden...
Aminin valideynleri ile eyni evi bölüşdüyümüz vaxtın üzerinden neçe günler keçmişdi... Bu günler boyunca bir günüm xoş keçmemişdi... Aminin işde olması Aygün xalanın eline fürset vermişdi... Meni tutduğu yerde iynesini batırırdı... Bezen otağıma soxulub acı söz deyib bütün günüme acı soğan doğrayırdı... Tebii ki bütün bunlardan Aminin xeberi yox idi... Niye demediyimi heç özüm de bilmirdim... Ancaq Amini anasına qarşı çevirmek istemirdim... Hem de Aminin veziyyeti yanlış anlamasından çekinirdim... Ana ile oğul arasına girib ixtilaf salmaq mene xas olan keyfiyyet deyildi... Her gün Allaha yalvarıb mene yol açmasını dileyirdim... Ümidim Allaha idi... (Sabina Nur)
Dünen Amin iş yoldaşlarından birinin şam yemeyine geleceyini demişdi... Otağımda dolabın önüne keçib özüme geyim seçirdim... Heç neye hevesim yox idi... Bu neçe günde üreyim qocalmışdı... Ne qeder tene eşitmek olardı ki? Qapının taqqıltısına - Gelin... - deyib yatağın üzerinde oturmuşdum...
- Qızım, neçe saatdır otaqdan çıxmırsan... Düşündüm ki, ac olarsan... - Nazperi xala elinde sini ile içeri keçmişdi... Sinini tumbanın kenarına qoyub yanımda oturmuşdu...
- Niye kefin yoxdur, gözel balam? - yanımda oturub üzüme baxırdı...
- Yox, xalacan... Lap da kefim var... - öz derdimle kimise bezdirmeye haqqım yox idi...
- Qızım, men her şeyi görürem... Aygün seni çox incidir... Ağır sözler deyir... Daş olsa, çatlayardı... Seni bu hala salan söz yaralarıdır... Atalar yaxşı deyibler... Qılınc yarası sağalar, söz yarası sağalmaz... Aygün neçe yaşına çatmış xanım olsa da, öz hemcinsini incidir... Senin kimi gelini niye istemediyini anlamıram... Camaat yanı balalı olan dulu alıb gelini edir... Sen cemisi 2 ayın gelini olmusan... Heç gelin olmaq nedir bilmemisen de... Seni menden yaxşı anlayan ola bilmez... Vaxt vardı ki, Aygün kimi insanların tenesine göre men aile qurmadım... Erim öldükden sonra isteyenlerime getmedim... Bes sonda ne oldu? O danışanlar hamısı öz