Qisas meleyi

8 ci bolum

-Ne senle olur , ne de sensiz...
Taksiden düşüb telesik addımlarla eve doğru irelileyirdim.Ellerim eserek qapını açıb içeri keçdim.Ağlamışdım.Yene göz yaşlarım meni acı heqiqetelerle üz-üze qoymuşdu. Güzgü qarşısına keçib yene her damla göz yaşımda ondan bir xatire anmışdım. 5-6 ay heyatımı nece de deyişmişdi. Zaman ötdükce heyatın seni haralara getirib çıxaracağını bilmezsen. Bir zamanlar iki en doğma idik, indi ise..Indi ise üz-üze gelince bir-birinden qaçan iki cüt gözün sahibiyik. Deyişdi..Gelişin kimi gedişin de heyatımı çox deyişdi. Her şeyde bir az sen vardın sanki. Hetta hansısa yad bedende senin etrini duyanda bele xatireler meni sene aparırdı.Men özümü sende tapmışdım. Bütün delilikleri , "olmaz"ları birge heyata keçirmişdik. Yadında? Bir gece saat 2-de bizim evin önündeki görüşümüz? Yağış yağsa da bize tesir etmirdi. Meni ilk defe hemin gün öpmüşdün. Qarşılıq vere bilmemeyim sene gülmeli gelirdi.Bundan xoşhal olmuşdun sanki. İlk defe idi bir-birimize bu qeder yaxın mesafede olurduq. Men nazik ev paltarında idim. Penceyini eynime keçirib "sen hele mene lazımsan" söylemişdin . Ilk defe onda duymuşdum qoxunu. Qucaqlaşıb küçenin kandarında oturmuşduq. Meni ele qucaqlamışdın ki, sanki buraxsan qaçacam. Başımı sinene dayayıb "yaxşı ki varsan " söylemişdim.Hemin gün mene söz vermişdin.Indi belke de xatırlamazsan. "Seni başqasına vermerem" demişdin. Bes parkda uşaqlıq etmeyim yadında? Inadlaşıb meni sevdiyini qışqıraraq her kesin içinde söylemeyini istemişdim.Sonda sen razılaşmışdın.Her kes bizi izleyirdi hemin an. Bu kimi xatirelerimiz çoxdur bizim.Evvel şirin idi , sonra keçmişde qaldıqca xatireler de acı oldu. Sevgimizin sonu kimi. İndi "biz" yoxdur . Indi nifretimi qazanmış "sen" varsan ve teessüflerle yaşayan "men".
Mene dediyin sözler hele de qulağımdadır.. Lenete gelsin! Evvel sene beslediyim sevgi dolu hisslerim daha nifretle evezlenib. Belke de bu en doğru yol idi. Men unutmağın her yolunu sınamışdım.Amma her defesinde

[1] 2 3 4 >>