sənin ağuşuna atırdım özümü. Artıq geri dönüş üçün cuzi də olsa bir səbəb qalmayıb. Ən sonuncu yol nifrət idi. Və sən bu nifrəti qazanmağı bacardın. Təbriklər!
De ki, qəsdən etdim.De ki səni incitmək üçün idi o sözlər! Amma yox.Mən yenə də xəyallar qururam. Artıq gecdir..Əvvəl az da olsa, "yenidən" deyə bir ümidim vardısa da , indi Nifrətdən aramıza divarlar hörmüşük. Bizim üçün gecdir.Əminliklə deyə bilərəm "o bir də olmayacaq! " Daxilimdə nə qədər tufanlar baş qaldırsa da, onu yenidən geri qaytarmaq haqda düşünmürəm..Bu dəfə həqiqətən bitdi. Qürurum yeni Bir başlanğıca yol verməz...
Azadı gördükdə sanki qaysaq bağlamış yaralarım təzələnmişdi. Mən Azaddan imtina edib Ramini seçmişdim..Bu günümü bilsə idim bəlkə də fərqli qərar vermiş olacaqdım.

**** ***
Günlər keçirdi.Raminlə tez-tez ayrılıb yenə barışırdıq.Mən çox tərəddüd içində idim.Hər dəfə ayrılıq söhbətini açıb onun kefinə soğan doğrayırdım.Ayrılıq kəlməsinin necə acı olduğunu sonralar anladım mən. Əvvəlcədən içimdə "olmayacaq, alınmayacaq" deyə bir hiss vardı. Bir-birimizə çox bağlanmamışkən ayrılmaq ən doğru yol idi. Amma gözümü açdığımda gec idi.O artıq həyatımın bir parçasına çevrilmişdi.Onsuz qalmaq çətin gəlirdi mənə. Azadlıq tərəfdarı olan mən hər addımımda ona xəbər edirdim.O çox qısqanc idi. Mən onun qısqancclığını da qəbul etmişdim artıq.Hazırlıqda olduğum müddətdə mesajlarına cavab vermirdim.O isə dəli olurdu.Hər telefonu açdığımda 40dan çox mesaj gəlmiçdi.Əslindəə onun bu halını sevirdim. Ağzım qulaqlarımda onun mesajlarını oxuyarkən ətrafdakıların nə düşünəcəyini unudurdum.Hərdən qızlar mənə toxunaraq "Rufa dünyaya qayıt" deyirdilər. Mənsə mesajları cavablandırmaq üçün bir an əvvəl özümə rahat yer tapmağa çalışırdım. O mənim sıxıcı, səssiz həyatıma rəng qatmışdı. Sonralar mesajlaşmaqdan doymayıb, telefonda danışmağa başlamışdıq. Tək rahatlıq tapan kimi onun nömrəsini yığırdım. Günlər keçdikcə onun zənglərinin sayı hesabı artmaqda idi.Məndən şəkillərimi istəyir mənsə ən gözəl