e ona seni bu gonlum cok sevdi napim benim olacaksin ve pesini hic birakmayacagim dedim,bana tokat atti ve yanimdan hizla ayrildi.o bana inat ettikce ben ondan daha inat oluyordum vede dahada cesaretleniyordum.gunler geciyordu ve hayal ediyordum illa bir kere onunla ben okula el ele yuruyecegiz diye.herkes halimi goruyordu ve bana manyaksin sen bir kiz yuzunden hayatini maf ettin diyordu, napacaksin onun gibi bin tane var derdi ama dinlemezdim cunku kalbim sevdi bir kere onu dusunmeden edemiyordum ve bazen baska kizlara yaptiklarim aklima gelirdi ve onlarin halini daha iyi anlardim deli olurdum.buna ragmen bu kizin pesini hic birakmadim her tarafta ona gozukmeye calistim,nereye gittiysede bende onu resmen takip ettim,ve en sonunda bana arkadasiyla mektup gonderdi ve soyle yaziyordu.sen beni cok sevdigini soyluyorsun ama ben sana inanmiyorum cunku senin yasadigin hayati biliyorum.seninle nasil arkadaslik yapmami istersin,sen yalancisin sen kendine git baska bir kiz kandir ve benim pesimi birak diye yazdi.Mektuptan sonra o kizlarla yasadigim hayat gozum onunden gecti ve onlarin haline bu sefer ben dusmustum.Yinede bu beni caydirmamisti ve ona baska bir dugyu duydugumu ve onu gercekten sevdigimi mecbur soylemeliydim.iki gun sonra sevgililer gunuydu ve ona bir surpriz yapacaktim.14 subat 1992 sabah saatlerinde elime bir gul alip okulun yolunu tuttum,herkes siniftaydi butun cesaretimi toplayip onun sinifina girdim,ogretmen bana ne oldu dedi lutfen 5 dakkanizi alacagim dedim lutfen musade edin.sinifin onunde kip kirmizi olan yuzumle ona yazmis oldugum siiri okudum ve yanina gidip onunde diz coktum ve ona gulu verdim.Seni cok seviyorum cagla dedim,seni gordugum anda hayata bakis acimi degistiren tek kiz oldugunu soyledim ve bana bir sans tanirsan seni cok mutlu edecegimi ve hic bir zaman birakmayacagimi soyledim.Gozlerinin icine bir kac saniye bakarak siniftan ayrildim.Disari ciktigimda kalbim duracak gibiydi,rezil oldugumu zannediyordum ama icimde rahatdi cunku sevdigim