Niye başa düşmürsen? Her şeyi eden sensen... Son zamanlar anamı tanıya bilmirem... Meni özünden soyudursan... Bele davransan, oğlunu itireceksen... - anamla hansı dilde danışsam, fikrimi daha gözel başa salacağımı bilmirdim...
- Men ne edirem ki, oğlum? Senin yaxşılığını isteyib danışıram da... Men anayam... Senin yaxşılığını menden artıq isteyen tapılmaz... - sözlerimden sonra anam geri addım atmışdı...
- Mama, yaxşılığımı isteyirsense, buna uyğun davran... Çox xahiş edirem... Eger bele etmesen, bu evden gedecem... Sonra menden incime... - sözümü deyib qapını açaraq sağollaşıb evden ayrılmışdım... Maşınıma eyleşib xestexanaya yola düşmüşdüm... Yol boyunca beynimi fikirlerle elek- velek etmişdim... Çox pis veziyyetde qalmışdım... Ne anamdan keçe bilmezdim, ne de Nardenden... Amma Nardenin veziyyetini görmeyecek qeder gözümü bağlamamışdım... Sevdiyim qadının üzünde keder görmek meni incidirdi... Qerar vermişdim ki, bir neçe güne anam hereketlerini düzeltmese Nardeni götürüb öz evimize köçecekdim...
Xestexanaya çatan kimi işime başlamışdım... Bir- bir xestelerin yanına baş çekib müayine etmişdim... Yaxşı ki, Şefeqle qarşılaşmamışdım... Yorğunluqdan otağıma keçib başımı senedlerle qatmağa çalışırdım... Bir neçe saata evde olacaqdım... Vaxtı güdürdüm evin yolunu tutmaqçun... Qapının taqqıltısına - Girin... - deyib başımı dosyelerden qaldırmışdım...
- Amin, narahat etmedim ki? - Şefeq idi... Ne vaxtdan bele nezaketli olduğunu bilmirdim...
- Buyur, Şefeq... - sözüme bendmiş kimi Şefeq stulda yerini rahatlamışdı...
- Amin, seni bir meseleye göre narahat edecekdim... Bir xestem var... Probleminin adını tam qoya bilmirem... Yeni, deqiq müeyyen ede bilmirem ki, hansı xestelikden eziyyet çekir... Sehv diaqnoz qoymaqdan qorxuram... Xeste bilgileri buradadır... Olar ki, bunları yoxlayıb sabah mene geldiyin qenaeti bildiresen... - anlayırdım ki, Şefeq menim yanıma gelmekçün behane axtarırdı... Yoxsa, universitet zamanlarında Şefeq kimi bilikli telebe yox idi... Her

<< 1 2 [3] 4 5 6 >>