mesajı oxuyarkən isterika dolu qəh-qəhəmi dayandırıb cavab yazmaq istədikdə bir anlıq dayandım.Yox .Bu dəfə sözlər belə çox baha idi onun üçün. Və blok! Axı mən özümə söz vermişdim? "Bu geri dönüşü olmayan gediş olacaqdı." Araya uzun müddətli fasilənin sükutu çökdü. Nə yalan deyim? Bu səssizliyin pozulmasını heç istəmirdim. Amma unutmuşdum.Fırtına öncəsi səssizlik olur həmişə..Hələ ki , həyatımda yeniliklər baş vermədiyi üçün bu günü buraxıb, keçmişin səhifələrinə səyahət etmək istəyirəm.Elə isə başlayaq..
*** **
O gecə Raminlə ilk gizli görüşümüz baş tutmuşdu.Yağışın altında əl-ələ verib dayanmışdıq.Məni öpdüyü andan bəri ürəyimin döyüntüsü daha da sürətlənmişdi.Zamanın onunla durması nə gözəl hissdir.Kimsənin görəcəyi qorxusu belə onun yanında ötüşüb getmişdi.
-Ramin , birdən evdəkilərdən kimsə bizi belə görsə?
-Keçərəm dayımın qarşısına "qızını çox sevirəm, onu mənə ver " söyləyərəm.
Bir anlıq onun bu halına içdən gülməyim gəldi. O bu halı ilə çox şirin idi. Bir anlıq dayanıb onun üzünün hər cizgi sini diqqətlə izləməyə başladım.Sanki gələcəkdə bu üzün mənə xatırlandıqca daha çox acı verəcəyini bilirdim.O çox yaraşıqlı idi. Fikirlər məni alıb uzağa aparmışkən üzümdə hiss etdiyim əldən gözlərimi daha diqqətlə ona zillədim.
-Bilirəm , yaraşıqlıyam.
Özündən razı gülümsəməsinə ondan aralanıb qaşlarımı çatdım.
-Yəqin çox qız olub həyatında.
-Həəə, ola bilər nazlı xanım.
-Necə? Deməli , sən..?
Sözümü tamamlamamış üzümü əlləri arasına alıb "sus" deyə işarə etdi.
-Səndən əvvəli olsa da, səndən olmayıb.Sən başqasan və özünü o qızlarla bir tutma.
Bu cavab məni susdurmağa bəs etmişdi.Artıq yağış kəsmiş sərin külək əsirdi. Üşüdüyümü hiss edirdim.O alnımdan öpərək
-gecdir, get evə. -söylədi .Düzü ondan ayrılmaq heç istəmirdim. Amma kimsənin görə biləcəyindən ehtiyat edib yanağına öpüş qondurub binamıza doğru qaçdım.Pillələri tez qalxıb , evin qapısını yavaşca açaraq otağıma daxil oldum.Pəncərədən binanın həyətinə baxdıqda onu orda gördüm.Məni görüb