Bax güzgüyə ! "Kimsən sən " ?! Bu sualı ver özünə.Kimsən ? Adi insan ? Yalan danışma , içində qopan fırtınalar bəs ?!, Gülümsəməyə çalışma,gülərək məni yox ancaq özünü aldadırsan.Sən deyilmiydin hər gecə xəyallar quraraq yatan , tənha bir yerə çəkilib saatlarca təkliyinlə baş başa qalan ? Bax ətrafına ! Hamı gülür əylənir helə bilirsən onlar xoşbəxtdir ? Ən azı onlarda sənin qədər qəmgin görsənirlər , gülüşləri ilə məni yox ancaq özlərini aldadırlar.Bu dəqiqə güzgünü sındırmaq istəyirsən çünki özünü əsl üzünü görürsən.Bu sən deyilsən.Bax səmaya ! Yağış yağır.Ay belə tutulub nə də ulduz var göydə.Çıx binanın damına.Var gücünlə qışqır "mən kiməm"?! Hamı sənə yaddı , hamı qaçır səndən ! Çox tənhasan , sənin olan bircə xəyallarındı , həyata keçirmək istədiyin xəyallarındı.Maddi heçnə yoxdu ancaq xülyadı hamısı.! "Çıxmışamsa atım özümü burdan aşağı " deyə fikirləşirsən.Bəs o xəyalların ? Onu kim həyata keçirdəcək ? Sən adi insan deyilsən , lazımsan bu dünyaya. "Nəyə lazımam" deyə soruşarsan. Lazımsan çünki sənin varlığınnan yaşıyan insanlar var bu həyatda.Onlara güc verirsən sən amma sən buna fikir vermirsən.Bakı belə sənə yad sanki osa səni tərk edib.Tərk etmiyib sadəcə yorulub Bakı .Yorulub dəniz.Yorulub hər dəfə dərdini ona danışan insanlara cavab verməməkdən.Yorulub Bulvar.Yorulub əylənən insanların içində tək skamyada oturub fikirli siqaret çəkən insanları görməydən.Səndə yorulmusan.Kaş qanadlarım olsada uça bilsəm deyirsən ,amma bəs etməz yenədə yorulub düşəssən bu şəhərin ağuşuna.Yorma .Nə özünü nə də bu şəhəri.Hər şey buz tək əriyib öz vəziyyətinə qayıdacaq.