yox idi. Firuzə Əli ilə şəhəri gəzir, nahara edir arada mağazalara girib alış veriş edirdi. Əslində bütün bunları Əli ilə tək qalmamaq üçün edirdi. Daha çox insanların ayaq basdıqlartı yerlərə gedirdi. Əli isə o nə istəsə ona razılıq verirdi. Artıq axşama tərəf Firuzə yorulduğunu hiss etdi. Bu bəhanəylə otelə qayıdıb yatmağı düşündü.
- Əli, qayıdaq?
- Niyə? Niyə belə tez? Gecəyə kimi gəzərik deyə düşündüm. Bu gün elə ora bura qaçdın. Rahat oturub söhbət edə bilmədik.
- Çox yorğunam. Başımı atıb yatmaq istəyirəm.
- Caan.. baş üstə. Təki sən özünü rahat hiss et. Gəl gedək onda, isti duş al yat..
Hər ikisi oteleə geri döndü. Artıq saat 9 idi. Otelə girib çıxanlar azalmışdı. Əli qolunu firuzənin belinə keçirərək otelə girdi. Firuzə nə qədər rahatsız olsa da heç nə edə bilrid. Məcbur dayanırdı. Otelə girən kimi qarşısında Kəınanı gördü. Kənan bu vaxta qədər oturub gözləmişdi. Əli ilə Firuzəni belə yaxın görüncə keydi.. ilk olaraq donmuşdu deyə keyib qaldı. Birdən gözü Əlini firuzənin belinə sarımış qoluna sataşınca dəliyə döndü. Əlini üzərinə şığıyrdı ki, birdən Firuzənin ürəyinin getməsi ilə ayaq saxladı.

Bölümün sonu