evimin gelini olasan, Kenanımın xanımı olasan. Qismet deyilmiş....Könül bu.. demek men sehv bilmişem. Kenanı sevdiyini düşünürdüm...
Fatma danışdıqca Firuzenin gözleri dolurdu. Hikkesinden özünü ağlamamaq üçün berk sıxırdı. Artıq uzun müddetdir ki, içden ağlayaraq hayqıra bilmirdi. Bu da onu lap üzürdü. Elini ağzına tutub özünü toparlamağa çalışırdı. Fatma ise sanki dünyada ne merhemetli sözler var hamısını bir araya yığıb Firuzeni lap kövreldirdi.. Firuze daha döze bilmeyeceyini görüb tez sağollaşaraq desteyi asdı. Özünü yatağa atıb içinde saxladığı hayqırtını uzun zaman sonra tökmüş oldu. Her şey üst üste gelmişdi sanki. Elini tanımırdı o heç. Arada bir İrana qayıdanda ata bala Elinin ailesini ziyarete gedirdiler. Olduqca alicenab aile idi. Evin tek oğlu olduğundan valideynleri başına dolanırdı. Elini uzaqdan uzağa tanıyırdı Firuze. Heç vaxt o qeder de uzun uzun ünsiyyetde olmamışdı. Atası Elinin ona talib olduğunu deyende ilk olaraq redd etmek istese de atasının isteyi ile he demiş oldu. Belke de normal şeraitde yene de etiraz ederdi, amma her şeyi öyrendikden sonra, bilende ki, illerdir Cavad muhsin heç ne belli etmeden bütün heyatını bu qıza hesr edib ona atalıq edib ona duyduğu minnet borcu sonsuz idi. Bu borcdan nece çıxardı bilmirdi. Elinin ailesi olduqca nüfuzlu aile idi. Gelecekde onların aileler arası bizneslerinin Cavad Muhsine de xeyir edecekdi. Firuze razılıq vermekle atasına heç olmasa da az da olsa yaxşılıq etmiş olardı. Elinin özü de ailesi kimi alicenab olduqca yaraşıqlı, fars kökenli ali tehsilli ve medeni bir insan idi. Firuze her ne qeder könlünde Kenan kimi kobuda yer açsa da onun da huzura sakitliye ehtiyacı olanda Elinin yanında tapmış olurdu bu sakitliyi. İndi bura gelende Kenanı görmesi her şeyi alt üst etdi. Beyninden Eli üçün açdığı yer bele qapanıb ancaq Kenana üçün düşünmeye üreyi Kenana üçün vurmağa başladı. Her ne qeder Kenana yox, istemirem dese de üreyini derinliynde isteyirdi ki, Kenan onun qolundan tutsun ve zorla uzaqlara

<< 1 [2] 3 4 ... 6 >>