qoyacağam..
- Eybi yox. Narahat olma.
- Sene de Eliye de güvenim sonsuzdur. Inanıram ki, özünüzü yaxşı apararsınız.
- Ata..
- Cann qızım utanma. O senin gelecek heyat yoldaşın menim de kürekenim olacaq inşAllah.
- ....
- He bir de.. yadıma düşmüşken. Kenan Balcıoğlu.
Firuze atasının dilinden bu adı eşiden kimi bedeni ürperdi. Bütün keyiyib qaldı. Ne deyeceyini bilmirdi. Beyni süretle düşünmeye başlasa da dili topuq vurar deye qorxurdu.
- tanıyırsan onu qızım?
- Nedir ki? Niye soruşdun?
- Dünenki gecede atası ile gelmişdi. Senin adını çekende anladım ki, tanışsınız. Amma üz vurub soruşmadım.
- Yox.. tanış deyilik.. daha doğrusu yaxından tanış deyilik. Men...yeni Selma onun katibesi idi. Selmanın yanına gedib gelende görmüşdüm. Yeqin oradan bilir.
- He.. demek Selmanın dediyi genc adam budur.
- Selmanın dediyi? Ne demişdi ki?
- Heç, türkiyede olanda iş adamının genc oğluna katibelik etdiyini demişdi. Ne ise.. boş ver.. men gedim. Teyyareye gecikmeyim.
- Yaxşı.. seni yola salım.
- Yox yox. Gelme. Sen qal hazırlaş. Nişanlın gelir. Yeqin ki, seni gezmeye aparacaq. Bezen düzen.
- Ataaaa...
- Yaxşı yaxşı utandırmayım seni.. görüşerik qızım.
Cavadın otaqdan çıxması ile Firuze derinden nefes alaraq yerinde oturdu.
- başımın belası.. her yerde de qarşıma çıxır. Adı batmış.. off offf...
Firuze yatağa uzanıb tavana zillenmişdi. Yene de dünene gece olanları xatırlayır, hem gülür hem esebileşir hem de teesüflenirdi. Anlamadığı, qarışıq duyğular içinde düşünceye dalmışdı. Elin gelecekdi gelmesine, amma Firuzenin ne onu görmeye hevesi ne de isteyi vardı. Odur ki, eyinde olan paltarlarla kifayetlenib Eli üçün xüsusi heç ne elemedi. Xeyli keçmişdi ki, otaqda olan sessizliyi qapını döyülmesi pozdu. Firuze ayağa qalxıb qapını açanda qarşısında Elini gördü. Adam doğrudan da yaraşıqlı idi. Özünemexsus xarizması ise istenilen qızı başdan çıxara bilerdi. Amma Firuze artıq yeniden Kenanın qaladığı ateşde yanırdı. Gözü başqa heç kimi görmürdü.
- Salam..

<< 1 2 3 [4] 5 6 >>