adama üzüyü təsvir edib məxsus olduğu firmanı da adını dedi. Eynəkli adam üzükləri gətirmək üçün getdiyində Kənan ayağa qalxıb vitrində olan qızıllara nəzər yetirirdi. Bir cüt sadə üzüyü əlinə alıb ovcunda sıxdı. Üzündə mülayim təbəssüm yaramsa da sonradan yenidən əsəbi hal aldı. Üzükləri yerinə qoyub baxmağa davam etdi. fikrii Firuzədə idi. Nə qədər ona tərəf baxmasa da güdürdü. Vitrinin şüşəsindən ona arada bir nəzər yetirirdi. Firuzə başını aşağı salmış düşüncəyə dalmışdı. Qalxıb satıcıdan ayaqyolunu yerini öyrənib oraya üz tutdu. Eynəkli adam üzükləri gətirib Firuzəni görməyincə Kənana göstərdi. Kənan üzüklərə baxıb az əvvəl atdığı üzüyə bənzəyən bir neçə üzük seçdi. Firuzə gəlincə isə ona yönləndirərək özü yenidən vitrinə baxdı. Eynisi olmasa belə çox az bir fərqlə seçilən üzük Firuzəni barmağına taxılanda boş oldu. Adam üzüyün əl işi olduğu üçün daraltmasını ancaq sabah bitirəcəklərini dedi. Kənan məvacibini ödəyib sabah özünün gəlib götürəcəyini deyincə Firuzə etyriaz etdi.
- Məbləğini özüm ödəyəcəyəm. Özüm də gəlib götürərəm. Çox sağol bura qədər gətirdin.
- Axmaq axmaq danışma. Özü ödəyəcəkmiş. Nişanlının sənə aldığı əşyaların pulunu özün ödəyərsən. Tanımadığım xanım belə olsa mənim yanımda əlini cibinə atmaz. Indi get otur maşında çox danışma.
- Sən mənə...
- Firuzə uzatma. Hər şeyi həll etdik. Get maşına!
- Amma
- MAŞINA DEDİM!
Firuzə ilə yanaşı ətrafda olan satıcılar da Kənanın səsinə diksindi. Heç nə demədən mağazadan çıxıb maşına əyləşdi. Az sonra Kənan gəlib maşını işə saldı.
- sifətini elə sallama.
- Camaatın içində bir döymədiyin qaldı.
- əcəb olub.
- Şəxsi malın deyiləm!
- Üzümə vurmasan da olar. Bilirəm. Əli müəllimə aidsən.
Kənan istehza ilə Əlini adını çəkincə firuzəni fikir götürdü ki, Əliyə vəziyyəti necə izah edəcək. Yenə yalan danışmalı olacaq. Indidən gələcək həyat yoldaşına oynamadığı oyun demədiyi yalan qalmadı. Narahat halda səsli olaraq “offf ” deyincə Kənan maşını saxladı.
- zəng elə. Yol üstü bir xəstxana