Kenan onun ellerini tutub gülürdü .
- burax elimi. Gösterecem sene meni qaçırmaq ne demekdir.
- Dur... dur Allahın belası.. sakitleş...
- Burax dedim!
- Firuze sakitleşmesen öpecem.
Firuze ani olaraq dayandı. Onun bu hereketine Kenan lap güldü.
- Gül gül.. En son gülen çox güler.
- Demek bu qeder qorxursan menim seni öpmeyimden?
- Uzaaq dur menden. Otele geri qaytar....ya da yox o dediyin xestexanaya apar ve redd ol get. Nişalım gelib meni götürer. Deyerem yolda ayıldım..
- Aha bu saat ele..
- Apar dedim.. aparmasan da düşüb özüm gederem.
- Hara gedceksen? **** deye bir xestexana varmı, varsa bele haradadır bilmirem.
- Sen... sen yalan dedin...Aman Allahım...ayaq üstev qırx yalan danışırsane Kenan!
- Sen öznüden danış. Özü de mene bax....o neydi ele! Meni qatil elemek fikrin var?
- .....
- Mene sene yaxın durmağa bele icaze vermirsen, elin oğlu qolunu beline sarıyır. Onun o qolunu qıracaqdım, amma sen yalandan yıxıldın deye fikrim sene getdi.. Axırnıc defe olsun. Bu defe xamlığına keçirem...
- Ay, Kenan...gözlerim yaşardı.. nece de lütfkarsan.....AXMAQ!
- Mene sene göstererem axmağı. Qoy o elime keçsin. Ya da yox. Onsuzda o xestexananı axtarıb tapmayınca otele qayıdacaq. Gedek ora. Onu orada tutum geberdim sen de izle.
- Heç vaxt. Barmağının ucu ile bele ona toxunma! Eşidirsen.
- Yox karlığım tutub. Eşitmirem. Çıracağam o ördeyi, görüm menim olana nece el uzadır.
- Menim olana? Sen deyesen uçmusan? Elime bax... üzüyü görürsen.. bu üzük onundur. Yeni men ona aidem.
Kenan ani olaraq Firuzenin elini tutub sıxmağa başladı. Ağırdan qışqıran Firuze onun neynediyinin sonradan ferqine vardı. Kenan barmaqda parlayan iri qaşlı üzüyü çıxardaraq maşının penceresinden tulladı.
- yox... yox ola bilmez. Neynedin sen.
Firuze maşından düşüb üzüyün atıldığı istiqametde axtarmağa başladı. Qaranlıq olduğundan heç ne görünmürdü. Artıq hirsinden ağlayırdı. Bu qeder inad bu qeder terslik onu da yormuşdu. Gözünü yaşını töke- töke üzüyü axtarırdı. Kenan

<< 1 [2] 3 4 ... 6 >>