görmüşdüm. *** xestexanası. Oranın adını ver. De ki oradayam gel götür.
- Telefon üstümde deyil.
Kenan elini atıb cibinden telefonu çıxarıb Firuzeye uzatdı.
- nömresini bilmirem.
- Yaxşı indi nece edek?
- Bilmirem. Apar otele meni.
- Heç olmasa xestexananın adını yadında saxla. Denen ora getdim. Amma özüme geldim deye qayıtdım.
- maşAllah yalan ustası olmusan.
Firuzenin bu sözün Kenan ani olaraq dönüb onun üzüne baxdı. Dişlerini sıxdığı belli idi. Çene etrafı terpenirdi. Bu baxışdan qorxsa da Kenanın ona heç ne ede bilmeyeceyine emin idi. Kenan heç ne demeden yol kenarında maşından düşüb qapısına söykendi. Derin derin nefes alaraq özünü sakitleşdirmek isteyirdi. Maşının penceresi açıq idi deye ele dayandığ yerden danışmağa başladı.
- sene dedim ki, her şeyi sübut etmeye hazıram inanmadın. Sevirem dedim inanmadın. Atanla danışacağam dedim yene inanmadın. Neynim men? He Firuze? Sen denen?
- .....
- Sen heç sehv elememisen Firuze? Heç vaxt peşiman olacağın hereket etmemisen?
- ....
- Yeni bu qeder sehvsizzsen ki, başqa birini sehvini bağışlaya bilmirsen?
- ....
- Cavab ver Firuze. Neynemeliyem men? Insan düşmenini bele bağışlayır. Nedir bu hikkenin adı? Bu qedermi iyrenirsen, bu qedermi nifret edirsen mene?
- ....
- Susursan......yaxşı.....yaxşı Firuze...Sabah getirib üzüyü veerem. O da olar son görüşümüz.. Daha ne deyim. Sevgine şübhem yoxdur.. bilirem ki, o ördeyi yox meni sevirsen. Amma qürurun, inadın senin sevgini basır.. demek ki, menimle birlike sevsen bele olmaq istemirsen. Yaxşı...olsun..
Firuzenin gözleri dolmuşdu. Boğazında düyümlenen sözleri udurdu sanki. Her biri o qeder uzun cümleler idi ki, her udqunduqca canı yanırdı. Üzünü o biri pencereye teref çevirib yola baxırdı. Kenan otelin qarşısna çatan kimi maşından düşüb otele keçdi. Qeydiyyat yerinde Elinin gelib gelmediyini soruşdu. Hele gelmemişdi. Celd otağına qalxaraq qapını bağlayıb yere çökdü. Artıq taqeti qalmamışdı. Ağlamaqdan nefesi kesilecekdi. Bütün geceni

<< 1 ... 3 4 [5] 6 >>