Məcburiyyət

27- cı bölüm.

Hər kəs onun ətrafına toplaşmağa başladı. Kənan da yaxınşlamışdı. Əli Firuzəni adını dayanmadan çəkir onun üzünü ehmalca sillələyirdi.
- Firuzə...firuzə.. eşidirsən? Firuzə nə oldu sənə..
- Mən həkiməm icazə verin.
Kənan özü də bilmədi niyə belə dedi, amma artıq dilindən çıxmışdı söz. əyilib yavaşca Firuzəni qucağına aldı .
- Ey dayan neynirsən sən?
- Dedim axı, həkiməm. Çəkil tanıdığım xəstəxanaya aparıram.
- Ver bura özüm apararam .
- Siz xəstəni tərpətməklə daha çox riskə atırsınız. Beyin qanaması da keçirdə bilər. Çəkilin.
Kənan ağlına gələn variantları ortaya atıb aradan çıxdı. Əli isə çaşğınlıqdan onun arxası ilə baxırdı. Birdən ayılıb xəstəxanaya deyəndə haranı nəzərdə tutduğunu soruşamdığı yadına düşdü. Onların arxasıncas qaçaraq çölə çıxaraq qışqırmağa başladı.
- ey dayan! Ihara aparırsan? Mən də gəlirəm.
- Taksi ilə **** xəstəxanasına gəlin.
Kənan adını çəkdiyi xəstəxananın mövcudluğundan belə şübhə edirdi. Bu saat ən son görmək istədiyi insan Əli idi. Firuzəni bu halda görmək onsuzda onu qorxutmuşdu. Yol üstü xəstəxanalardan birinə aparırdı. Maşın işə düşüb oteldən uzaqlaşan kimi Kənan yan tərəfdən üzündə sərtlik hiss etdi. Bu firuzə idi. Yenə balaca əli ilə Kənanın üzünə sillə vurmuşdu. Kənan anidən əyləcə basınca isə remen taxılı olmadığından hər ikisi ani olaraq önə gəldi.
- Başın xarabdır.?
- Firuzə... nə olmuşdu sənə? Birdən ürəyin getdi..
- Canına azzar olmuşdu.. Sən nə cürətlə yaxınşalırsan Əli ilə mənə. Ağlın çaşıb.
- Haransa ağrımır ki?
- Əllərini çək. Axmaq. Qorxudan özümü yalandan elə göstərdim. Yoxsa gəlib aləmi qatacaqdın.
- Nə? Yalandan? Firuzə belə şeyin yalanı olur?
- Dərd olur. Yalandan həkim olanda olur. “Çəkilin beyin qanaması keçirdirmişmiş” indi beyin qanamasını sən keçirdəcəksən.
Firuzə var gücü ilə Kənanı vurmağa çalışırdı. Kənan isə hələ qorxu həyəcan yalanın stresini yaşayırdı. Birdən özünə gəlib gülməyə başladı. Firuzə isə yumuruqlarını daha da sürətləndirirdi.