gorurshdururduk...
Umidden yenede bir iz tapa bilmirdik. Sanki ushagi goturub yerin dibine gizlenmishdi hemin qadin...
1hefte sonra...
Zerif...
Sakit...sessiz...sadece oglum,sevdiyim ve men....olan bir dunya var menim... Kimse ne toxuna bilir,ne de ki gore bilir... Ilk evvel canimdan cox sevdiyim insan meni tek qoyub getdi... Aylarca onsuzluga alishmaga calishdim,amma bacarmadim... Sonra tek tesellim...oglum geldi... Ancaq... O da meni terk edib getdi... Men indi oz sakit dunyami yashayiram... Ne olmeyi bacardim,ne de yashamagi... Ne sevmeyi bacardim,ne de qorumagi... Huzn dolmush gecelerim bilir bir tek yashadiqlarimi... Her gece onlae ucun ne qeder goz yashi axirdigimi... "Gelin"-deye yalvardigimi... Amma hec biri eshitmir sesimi,gelmir...
Artiq 3heftem tamam olmushdu... Mene deyilen her sheyi edirdim... Sabahdan bagcaya cixacaqdim... Geldiyimden beri ayagimi qapidan kenara qoymamishdim... Buranin ag geyimleri vardi. Ondan geyinirdik. Menim ucun hecneyin menasi qalmamishdi. 1 geyimin mi menasi qalacaqdiki?! Burda daim menim yanimda olan bir tibb bacisi var idi... Deniz... 30-35 yashlarinda olar... Bir tek onunla yaxin idim... Onu yaxinima buraxirdim... Evvel gelende qucagimda balishi yere qoymazdim,amma gun kecdikce Deniz mene her sheyi usulunca basha salmish,ve o balishin oglum olmadigini beynime yerirmishdi... Bagcaya cixib,kolgelikdeki skamyada eyleshdim... Gozume herden sanki qaralti deyirdi... Saclari uzanmish,saqqali biri...
Sanki her deqiqe meni izleyen biri var idi... Elimde "Xalid Huseyni"nin kitabi vardi... Sakitce oxuyurdum... Ancaq meni izleyen 1cut goz meni narahat edirdi... Kitabi qatlayib skamyanin ustune qoyub ayaga qalxdim... Etrafa baxa-baxa demirlerle baglanmish bariya teref getdim. Meni izleyen 1cut gozu bu defe men izleyirdim... Arxasina baxmadan gedirdi. Bagcadan tamam cixmishdim... Hec birimizi danishmirdiq... Mene sonumuz maraqliydi... Hara qeder gedecekdiki??? Tam bariya catandan ellerimi demire qoyub dayandim... O ise helede