itelemishdi... Seher gozumu bashqa bir evde acmishdim... Bir muddet,yeni bir nece ay hecne xatirlamadim... Sonra getdikce her shey oz yerini tapdi... Dashlar yerine oturdu...

Evveller Zerife esebi idim... Hecne bilmesemde sadece o alcagin oldugunu dushunub deli olurdum... Amma evinde qaldigim,meni ordan qurtaran xala,menim ucun her sheyi arashdirib oyrenmishdi... Menim oglum olmushdu... Mende oglumu isteyirdim... Olanlari tam bilmirdim. Zerifin menim ucun neler etdiyini,neler yashadigini bilmirdim... Biraz vaxt kecsin aileme qayidacaqdim... Ancaq Zerif...
1nece gun sonra hemin xala oglumu gedib mene getirmishdi... Adi Umid imish... Mende 1umidle geleceye baxirdim... Ancaq 1nece hefte sonra oyrendim ki,Zerif aglini itirib. Ruhi-dispanserde mualice alir... Gedib onu kenardan izlemek istedim... Solmushdu... Oluden tek ferqi nefes almasi idi... Menim sevdiyim Zerif coxdan olmushdu... Ancaq o meni gorende getmek istesemde olmamishdi... Hushunu itirdiyinden yere yixilmishdi... Dayana bilmemishdim... Baridan kecib onu qucagima almishdim... Ona esebi olsamda dayana bilmemishdim... Uzunu oxshayib,kecmishi xatirlayirdim... Solmush,catlamish dodaqlarindan kicik,amma mene 1omur yetecek opush almishdim... Yavash-yavash oyandigini gorende ise onu oturaq veziyyetde qoyub qacaraq uzaqlashmishdim... Deyesen men helede onu Cox Sevirdim....
Bolum