arqument idi... (Sabina Nur)
Dörd gün idi ki, Amini dile tutub yemekxanaya aparırdım... Her defe Şefeqin bizim halımıza baxan zaman üzünün deyişdiyini görüb içimden gülürdüm... Amin ne etmek istediyimi anlasa da, üz vurmurdu... Deyesen, bu oyun onun da üreyince idi... İşde çox yorulsam da, mene xoş idi... Ludmila xanımın isteyi ile xestenin müayine neticelerini ona getirmekçün aşağı enmişdim... Dehliz boyu ireliledikce qarşıda divar kenarında dayanıb meni izleyen Şefeqi görmüş...
- Ooouuu... Narden xanım... Görürem ki, xestexananı yaman menimsemisiz... - sırtıq kimi gülüb qarşıma keçmişdi...
- Size dexli yoxdur!!! Çekilin önümden!!! - elimle qoluna toxunub onu kenar etmek istemişdim...
- Bu ne aqressivlikdir? Heç yaraşdırmadım... - qarşımda sedd çekib terpenmirdi...
- Nece davranacağımı sizden soruşan deyilem!!! İşim var!!! Qarşımdan çekilin!!!
- Esas sen menim qarşımdan çekil!!! Aminle evlenmisen deye ele bilirsen ki, senden ötrü üreyi gedir? Güzgüde öz simana baxmısan? He? Seni niye istediyini bilirsen? Mene göre!!! Mene oxşamasan... - Şefeq bir anda mene müraciet formasını deyişmişdi... Etrafdakılar bizi izleseler de, kimse dilimizi anlamırdı... Buna göre de, fikir vermeyib keçib gedirdiler...
- Sus!!! Amin meni sevir!!! Bunu her kes bilir!!!
- Susum? Seni sevir? Hahahay... Amin meni sevir!!! Hemişe sevib!!! İndi de sevir!!! Sadece, seni it kimi küçeye atmağı kişiliyine sığışdırmır!!!
- Tfü sene!!! Nece de menliksin qadınsan!!! Utan!!! Kiminse erinin dalından qaçmaq sene düşüb? Ölürsen heç? Hele burada önümü de kesirsen...
- Menem menliksiz, ya sen? Özüne güveni olmayıb meni qısqandırmağa çalışan kimdir? Erine güvenmeyib buraya kimi gelen kimdir? Sen!!!
- Deyesen, işe yarayıb!!! Yaman qısqanmısan!!! Seni xeberdar edirem!!! Ya buradan gedirsen, ya da her gününü qara edecem!!! - Şefeq kimi qadından qorxub geri çekilesi deyildim... O hansı dilde danışsa, men de ele olacaqdım...
- Hahaha... Ay öldüm gülmekden... Öldüm... Çox gülmeli danışırsan...