Heçnə və heç kim kənardan
göründüyü kimi deyil.Necə ki,ağ və qara bir-birinə əks rənglərdir.Eləcə də insanlar bir-birinə əksdir.Onları tanıdıqca fərqlərini üzə çıxarırsan,özünün daxili aləmini kəşf eləyirsən.Özünü daha fərqli bir insan bilirsən.Əvvəllər düşünürdüm insanlar eynidir,bərabərhüquqludur.Amma heç də elə deyil.Kənardan bir pəncərədən baxdıqda anladım ki,gözünüzün deyib,qulağınızın eşitdiklərinə inanmayın.Hər kəsin içində yalanlar gizlidir.Ən məsum insan belə qəlbində yalan daşıyır.Elə bilirsən bu həyatda səni düşünənlər var?Yalandır!Bu fani həyatda səni səndən başqa ve ailenden başqa heç kəs düşünmür.Səni səndən daha yaxşı heç kəs anlaya bilməz.Ona görə bu həyatını düşünmə gələcəyini düşün.Yaşadıqca keçmiş səhflərinə görə utanacaqsan.Amma bir müddət də keçəcək.Qəlbinin yaraları sağalmağa başlayacaq.Sən yenə hər kəsə inamağa başlayacaqsan.Həyatın nəbzini tutmaq istəyəcəksən.Yenə fərqliliklər axtarışında olacaqsan.Yenə həyatının mənasını başqalarında axtarassan.
Sev!Sevil!bu dünyada amma dərinliklərə getmə.Boş burax biraz sevgiyi.Qoy o özü qanadlasın.Amma ipinidə əlindən vermə.Sevgiyə inan amma daxilinə ümid vermə,insanlara inanma.Sonda əzabı sən çəkəcəksən.Çox kaşkilər deyəcəksən.Amma heç bir fayda verməyəcək.Niyə verməlidir axı?Özün bilərəkdən öz həyatını məhv et!Sonda de ki,kaş belə olsaydı,kaş elə olsaydı.Ona görə də heç kəsin ağlına uyma!Amma qəlbinin də səsini dinləmə o səni çaşdıra bilər çünki səni elə bir uçuruma sürükləyər ki,o uçurumdan ömür boyu yaxanı qurtara bilməssən.Bəlkə də qurtularsan amma daim zədəli qalarsan.Yaşım elədə çox deyil düzdür!Amma mən həyatı çox gözəl başa düşürəm!Ən məsum,mələk kimi görünən insanın belə içindəki şeytanlıqları görə bilirəm.Mən insanları yaşadıqca çox yaxşı tanıyıram.Başa düşürəm hər birinin istəklərini,mənfəətlərini,gülünclüklərini,adlıqlarını çox gözəl başa düşürəm.Onların yalnız özüləri üçün yaşadıqlarını da bilirəm.Ona görə mən də özümə görə yaşayacam.Çünki həyat bundan ibarətdir.Həyat bir oyundur baxır