getdi də..
-Birdən getməz , yenə gələr.
Ruslan məni kənara çəkərək balkondan aşağı o tərəf-bu tərəfə boylandı.Ürəyimdə Ramini görməməsi üçün dua edirdim.Deyəsən Ramin kiminsə gəldiyini hiss edib toz olmuşdu. Ürəyimdə rahat bir "ohh" çəkib otağıma qaçmışdım. Ramin yenə yazırdı.
-"Axır ki, sənə görə pişik də oldum""
-"sən pişik deyilsən, öküzsən.Öküz "
-"çay vermədin mənə , süpürgəsiz ifritə "
-"proqramdan tapdığın qızlar çay verər sənə! "
- "mən sənin əlindən istəyirəm , tombik"
-" tombik özünsən!"....
Raminlə söhbətimizi yarı savaş , yarı barışla sonlandırmışdıq. Səhər tezdən dərsə getməli idim.
Günlər öz axarında keçmişdi . Bu gün Raminlə parkda görüşəcəkdik. Yenə gecikmişdim. Özümü həmişə oturduğum skamyaya çatdırıb dərin nəfəs aldım. Deyəsən bu dəfə vaxtında gələ bilmişdim.Skamyada oturub gözümü qarşıda oynayan iki əkiz oğlan uşaqlarına zilləmişdim ki , burnumda hiss etdiyim gözəl qoxu və mənə uzadılan tək qızılgülü görəndə Ramin olduğunu anlamışdım.
-Yenə gecikmisən tənbəl.
-Axı mən birinci gəldim.
-Mən səni gözlədim , daha sonra qızılgül almaq üçün yaxınlıqdakı gül mağazasına getdim.Gələndə tombikimi görüb şad oldum- deyərək yanaqlarımı dartmağa başladı. Illərdir görüşmürmüş kimi bərk qucaqlamışdı məni daha sonra öpüşlərinin yanağımdan boynuma doğru cığır açmasından özümüidarəni itirməmiş ondan aralandım.
-Yeri və vaxtı deyil , Ramin.
-Yaxşı -deyərək əlimdən tutdu.Və yaşıl mənzərəsi olan bu parkı gəzməyə başladıq.
-Rufa, mən evdəkilərə münasibətimizi açıqlamaq istəyirəm. Ən azından nişan qoyaq.
Gözümü ətrafdan çəkərək ona zilləndim.Bu qəfl qərar üçün hələ çox tez idi.
-Yox Ramin, tezdir -deyib gözlərimi ondan çəkdim .
-Yoxsa məni sevdiyinə əmin deyilsənmi?-incik tonla söylədi.
-Yox, əlbəttə.Sadəcə mənim üçün tezdir.Anla artıq.
-Yaxşı-deyib susdu.
1 ay sonra..
1 ay daha keçmişdi.Həyatımda hər şey çox gözəl və öz qaydasında idi.Dərslərimdə böyük irəliləyişlər var idi.Məktəbdə keçirilən Humanitar fənlər üzrə yarışda birinci olmuşdum.