Qisas meleyi

11-ci hissə.

Yaralarımızı sarıyırıq...Elə-belə , türkə çarə...
-Qızım, Rufa.Oyan.
-Ana , bir az daa
-Qızım, toya hazırlaşmalıyıq.
-Nə toyudu axıı.Qoy yatım.
-Unutmusan? Bu gün Raminin toyudur.Dur gedək paltar alaq .Dur aşağıda gözləyirəm.
"Taapp" qapı çırpıldı.Sanki mən indi oyanırdım yuxudan.Nə ? Raminin toyu? Bu gün? Belə tez? Yox , ola bilməz! Aşağıya düşüb anamı izləyirdim.
Artıq alış-veriş mərkəzində idik. Hələ də inanmağım gəlmirdi.Sevdiyimin toyuna paltar seçirdim . Sanki keyimişdim, avtomatik olaraq mənə nə iş tapşırılsa onu edirdim.
Ev..Saçım, geyimim hər şey hazır idi. Güzgü qarşısında dayandım.
-Mələk çox gözəl qızdır, Raminə yaraşır.- anamın sözləri məni dəli etmişdi. Önümdəki ətir qabına , güzgüyə diqqət yetirdim.Və budur.Şüşə qırıntıları..
-Yooox!
Gözlərimi açdığım an otağımda tapdım özümü. Saat 11:30. Yuxu imiş. Şükür Allahım , yuxu imiş. Yatağımın ortasında oturub hönkürərək ağlayırdım.Bilmirdim sevinim yoxsa kədərlənim. Hər gecə onunla bağlı yuxu görmək məni dəli edirdi artıq. Lənət olsun! Mən heç vaxt istəsəm belə yeni , onun izləri olmayan həyata başlaya bilməyəcəkdim. Bezmişdim hər gün qorxu ilə yaşamaqdan bezmişdim. Onu çoxdan itirsəm də , başqası ilə gözüm önündə xoşbəxt olmağını izləyə bilməzdim.Məhv olardım. Bir dəqiqə! Adı Mələk olacaq? O evlənəcək və Mələk adlı birisi ilə? Qəribədir. Yaşayarıq görərik.Əslində o səhnəni görməmək üçün ölməyi seçərdim.
3 Avqust..Günlər keçmişdi həyatımda dəyişən tək şey isə təqvimin tarixləri idi. İşə bir bax..Bu gün ayrılığımız ın 3 ayı tamam olurdu. Sonuncu dəfə onu 14 iyulda görmüşdüm və son mesajı 17 iyul "bağışla..."...Bu 3 ay 3 il kimi gəlmişdi mənə . Yaşadığımı belə hiss etməmişdim. Nə qədər sözlər verib cəhd etsəm də mən onu unutmamışdım.Və qəlbimin yarası hər gün sızlayırdı..

*****
Ruslanın səsini eşidib üzümü döndüm.
-Bacı, hanı pişik? Rəngin niyə ağarıb?
-Hə , pişik getdi , pişik.Çox yekə pişik idi.Lap qorxdum.
-Çəkil görüm , baxım.
-Yox nəyinə lazım