tamamı burdan görünürdü. Həmçinin biz həyəti yaxşı görməyimizə baxmayaraq diqqətlə baxmadıqca bura görünmürdü. Düzdü biz bura oturduğumuzdan bu yana hər kəs bura baxırdı amma nəysə.Həm də burada məllilərə görünmədən rahat ola bilərdik. Məktəbi başqa insanlara fərqdə daha çox sevərdim. Öldüyüm deyilməzdi amma en çox sevdiyim musiqi və rəqslə bura da daha rahat məşğul ola bilərdim. Aytən musiqini sevsə də, rəqslə yaxından uzaqdan əlaqəsi yox idi. O bizim gənc rəssamımızdı. Onun kiminsə rəsmini çəkməyi həmin adam üçün hədiyyə idi. Amma bu hədiyyəni sadəcə mən, Lara və Əfsun sahib olmuşdu. Əfsunun da rəsmi bizə xəyanət edəndən sonra cırılmış, parçalanmış, təpiklənmiş, yandırlmış və uzaqlara sovrulmuşdu. Lara isə həddindən artıq dərskolik idi. Sinif prezidenti idi və plan, proqram deyəndə birinci ağıla Lara Atakişiyeva gəlirdi. Hətda Riyaziyyat müəllimimizin sinif düzənini etmək üçün Laranı çağırdığını belə xatırlayıram. Laranın əsəbi halı Əfsundan belə qorxuducu olurdu. Onun yaçıl gözləri mənə o formada baxanda mən belə buz tuturam. Gözlərimi Laraya dikdiyimi Laranın əsəbi səsiylə anladım
- Niyə elə baxırsan Aylin?- Gözlərimi qisaraq dedim-bəzən elə qorxuducu olursan ki, düşünəndə belə qorxuram- dedim dürüstcə.- Yaxşı o yanımla rastlaşmamaq üçün önünə bax- çiyin çəkərək önümə döndüm. Yanıma bir qız yaxınlaşnda yuxulu gözlərimi ona çevirdim. Bütün qəhvəni içmiş hətda Aytəninkini də yarılamışdım amma hələ də yuxuluydum.
- Aylin məktəb müdürü səni baxçada gözləyir.- Adının Fatma olduğunu düşündüyüm qiza baxdım diqqətlə. Əllərini qaldırıb- mən də bir şey bilmirəm - dedi. Yaxşı. Elə olsun. Məktəbin İlk günü ilk dnlamanmağımız xeyirlisi. Aytən və Lara gəlmək istəmədiyindən məktəbin həyətində bir neçə uşaqla söhbət edən müdürə yaxınlaşdım. Salam verdim. Yanındakı tələbələri gəndərib mənə döndü.
- Salam Aylin- başımla onu təkrar salamladım. Məktəbin arxasına tərəf yeriməyə baçlayanda mənə arxamca gəl dedi. Musiqi panolarının önündə durduğumuzda sual verərcəsinə gözümü