x Əlinin könlünü almalıydı. Əlini otağının qapısına çatanda ehmalca döydü qapını. Amma açan olmadı. Bir daha döyəndə açılan qapıda yenicə duşdan çıxmış Əlini gördü. Utanaraq başını aşağı salıb onun üzünə baxmamağa çalışdı.
- Şey.. bağışla.. narahat etdim.. Üzük..yəni üzüyü gətirdilər.
Əli heç nə demədən Firuzəyə baxırdı. Firuzənin utandığını görüb özü də gülümsəməyə başladı. əlini uzadıb Firuzənin əlini tubu dodaqlarına yaxınlşadırdı. Üzüyə baxmadı heç. Gözlərini zilləmiş baş bütün Firuzəni süzürdü. Onu dartıb otağına çəkdi.
- Əli mən gedim...sonra gələrəm danışarıq.
- Şşşş....sakit.. getməyini istəmirəm.
- Əli xahiş edirəm.
- Qorxma.. heç nə edən deyiləm. Sadəcə kiçik bir öpüşünü almaq istəyirəm.
Əli Firuzənin çənəsindən tutub başını yuxarı qaldıraraq Firuzəni öpmək istəyirdi ki, Firuzənin onu birdən itələməsi ilə yerində büdrədi..
- Yox!
- Firuzə...
- ......bağışla.. mən... mən getsəm yaxşıdır.
- Dayan.. sən. Sən istəmirsən məni...heç bir insan kimi də..
- Əli sonra danışarıq. Hər şey indi beynimdə qarışıb. Artıq nə istədiyimi də bilmirəm. başa düşürsən. Hər şey o qədər üst üstə gəldi ki.. bilirəm. burada sənlik bir şey yoxdur. Hətta ən günahsız insan yaşananlar içərisində sənsən. Amma nə olar anla... mən neynədiyimi, nə dediyimi artıq bilmirəm. bir tərəfdə sən bir tərəfdə atam bir tərəfdə də.....
- Davam elə? Bir tərəfdə də?
- ....
- Kim Firuzə?
- Əli, bağışla... bağışla..
- Ey ey dayan ağlama... sakit ol... firuzə sakit ol dedim.. mənə bax... firuzə mənə bax dedim sənə. Başını qaldır. Heç nə olmaz.. yaxşı.. heç nə olmaz, qorxma nə desən qəbulumdur. Mən səni ağlayanyox gülən görmək istəyirəm.
- Sən çox yaxşı isnansan Əli.. çox yaxşı..Amma...
- Amma?
- ....
- Amma yaxşı insan olmaq sənin qəlbini qazanmağa bəs etmir hə?
- Əli...
- Yaxşı.. otur çarpayıda. Gözlə əynimi geyinim gəlim.
Firuzə ağlamağını dayandıra bilmirdi elə hey gözündən yaş gəlirdi. Əli əynini geyinib gələrək çarpayıda üzü Firuzəyə tərəf oturdu. Onun yanağından