Məcburiyyət.

28 ci bölüm

Firuzə gözünü açdığında yataqla üzbəüz əyləşib ona baxan Əlini gördü.
- Əli?
- Axır ki, oyandın?
- Burada neynirsən? Nə vaxt gəlmisən?
- Gecə..
- Gecə? Hə doğrudan. Mən sənə deyəcəkdim, sonra...Sonra...sonra yatmışam...sən necə girmisən?
Əli ayağa qalxıb Firuzənin yanına gəlib əyləşdi. Əlini tutub üzünə baxmadan danışmağa başladı.
- Dünən gecə xəstəxananı axtardım tapa bilmədim. Geri döndüyümdə otelə qayıtdığını dedilər. Qapını nə qədər döysəm də açmadın. Mən də narahat oldum ki, birdən yenə özündən gedərsən. Qapını açdırdım və bunları gördüm..
Əli boş dərman qutusunu göstərdi. Firuzə ona bir də dərman qutusuna baxaraq təəcüblə Əlinin nə deyəcəyini gözləyirdi.
- Qorxdum. Elə bildim özünə qəsd etmisən.
- ....nə qəsdi?
- Qtunu boş görüncə....həkim deyəndə ki, yatmısan rahatlaşdım.
- Sadəcə biri qalmışdı. atıb yatmışdım. Nə intihar?
- Nə bilim....niyə dərmanı atdın ki? Yuxu tutmurdu?
- Yox..
- Firuzə....
- ....
- Nə baş verir?
- Heç nə... niyə soruşdun ki?
- Əvvəlki kimi deyilsən...yəni...başa düşürəm..
- ....
- Yəni sevmədiyini bilirəm. Mənim səndən çox xoşum gəlir. Bu çoxdan belədir. Amma səndə özümə qarşı bunu hiss etməmişəm. razılıq verəndə düşündüm ki, yəqin yanılmışam. Az da olsa sən də də maraq var..
- ....Əli...
- Yox dinlə. İranda olanda başqa cür idi hər şey. Daha mülayim idin istəkli olmasanda daha istəkli görünməyə cəhd edirdin. Mənə şərait yaradırdın ki, sənin qəlbində özümə yer edim. Amma dünəndən bu istiliyi belə artıq görmürəm.
- Yox.. sənlik bir şey yoxdur.
- Hə, bilirəm. mən əlimdən gələni edirəm. Sənsən qaçan. Ikimiz də bilirik ki, sən İranda çox az hallarda olurdun. Bura ilə saat fərqin o qədər əhəmiyyətli deyil sənə. Yuxu problemin olmur. Və yaxud yorulmağın. Insan sevdiyinin yanında yorğunluqdan ölsə belə vaxt keçirmək üçün qalır. Sənsə qaçırsan..
- ....Əli...xahiş edirəm.
- Nə dəyişdi bilmirəm. o qadın....o qadın kim idi Firuzə? Sən onunla danışandan sonra, bura gəlməyi