deyib sükan arxasına kechdim..Bir az sonra Muradın dediyi cafeye gelmishdim.. Son defe sachıma düzelish verib icheri kechmishdim..Oturmadan esebi tonda sorushdum..
-He ne var?Ne isteyirsen?
- Oturdaa..- Murad meyus halda baxırdı..
- Yox ishim var tez ol de..- Quru tonda seslenmishdim..
-Men seninle daha yaxından tanısh olmaq dost olmaq isteyirem..Olar? – ele yazıq halda baxmıshdıkı..Yox demeye ureyim gelmemishdi..
- Olar nömremi bilirsen onsuzda..İstediyin vaxt Mesaj yazıb yada zeng eliyib danısha bileriy..Mmm yada görüshe bileriy..Neyse bildin..Men getdim sağol..
-Nergiz dayan..
- He nedi?
- Men…Shey bu günü menle kechirey?Yeni seni eylendirerem..Gedek gezek falan..
- Olar..Bi deqiqe mesaj yazımki gele bilmeyecem..
-Aha yaxshı..
Telefonla ele bele mesaj yazırmish kimi eliyib telefonu söndürmüshdüm..
-Chıxaq..
-Yaxshı..Öz mashınınla gedessen?- Murad mashını göstermishdi..
-Yox onu bacıma dedim gelib götürecey..Senin mashınınla gedek..
- Aha yaxshı..- Murad qacharaq qapımı achmıshdı.. Teshekkur edib eyleshmishdim..
- Hara gedirik? – deye sual vermishdim..
-Gedende görersen..- bu cavabla Murad kifayetlenmishdi..
Belkede bu günüm gözel eylenceli kechecekdi..Ama..sonraki günleri bilmirem..Belkede heyatımın en ağrılı günlerini