əsirdi. Ayla onun əlini tutub sıxsa da həyəcanı keçmir əksinə elə bil bu saat yerə yıxılacaqdı.
- sənə yaxşı yol. Axşam reysin yazılıb biletdə. Burada qarşılayacağıq.
- Çox sağol hər şeyə görə.. Allah səni də xoşbəxt etsin.
- Get gəl danışarıq.
Firuzə təyyarəyə minib düşünməyə başladı. Kənana nə deyəcəyini necə edəcəyini. Kənanın onu yenidən qəbul edib etməyəcəyini.. Sinan bəy qarşı çıxsa neynəyəcəyini.. Düşündükcə batırdı.. artıq beyni donmuşdu. Başını bulayıb heç birini düşünməməyi sadəcə o anı yaşamğı xəyal etdi.
***
- kənan, bu gün işə getməyəcəksən?
- Yox..
- Neçə vaxtdır getmirsən. Atan əsəbiləşir.
- Atam əsəbiləşməyə yer axtarır onsuzda.
- Yaxşı onda çölə çıx hava al.
- Istəmirəm.
- Ay bala bir həftədir təzə gəlinlər kimi evə qaoanmısan..
- Nənə mane oluram? Evdən çıxıram bir dərd otururam başqa bir dərd,.
- Mane olmursan dəli oğlan. Sadəcə səni belə görmək istəmirəm. elə sevirdin gəlməzdin..
- Nənə qayıtma söhbətə.. bitdi.. mövzu bağlandı. Xahiş edirəm. izninlə televizora baxacam..
- Oldu.. aç bir qadın proqramına bax ta keçib. Offf offf...
Kənanın telefonu çalsa da açmadı. Ard arda şirkətdən gələn zəng atasındadır deyə düşündü və yaxın durmadı.
- açmayacaqsan telefonu?
- Yox.
- Çalır axı.
- Söndürə bilərsən.
- Mən açaram
- Açma nənə.....
- Alo...hə hə düz yığmısınız. Nə lazımdır. Istirahət edir....kim.....kim....ay bala bu nə danışır başa düşmürəm deyir şirkətdə bir işçi aləmi qatıb bir birinə...
- Mənə nə.. atam oradadır məşğul olsun. Şirkət işçilərinə baxmıram...
- Ay bala bu uşaq şirkət işçilərinə baxmır.
Kənan Fatmanın sözünü təkrar etməsinə gülümsündü.
- kənan, oğlum, bunun başı xarabdır.. necə işçilər yığmısınız ora.
- Nə deyir..
- Söndürdüm telefonu.. axmaqdıre.. deyir kimsə ayaq yolunu qarşısını kəsin deyir ki, Kənan bəyin tapşırığıdır təmizləməliyəm. sözünüz var ona deyin.
Kənan yerində donub qaldı. Bu səhnəni nə vaxtsa yaşdığını xatırladı.. Amma onun olma ehtimalı ola bilməzdi. Ona bu ölkəyə