c xanımlar... eşidirəm.
- Ata mən bilirəm günahkaram
- Hə günahkarsan. Sənə dedim ki, nəsə varsa denən. Sənsə gizlətdin. Indi Əli ailəsinə nə deyəcək.
- Cavad ata..
- Ayla qızım səni günahlandırmıram.. sən uşaqsan bu dəlilərə baş qoşma. Sənə sadəcə bir sual verəcəm. Amma düz cavab ver.
- .....
- Əli ilə evlənmək istəyirsən?
- Istəyir istəyir..
- Sən sus səndən soruşmadım. Sənin hesabını sonra alacam..utanma qızım denən..
- Şey mən.. mən
Ayla əlini üzünə tutub ağlamağa başladı utancdan..
- yaxşı qızım.. ağlama.. Narahat olma başa düşdüm.. gedə bilrəsən. Ananla mən danışaram.
Ayla otaqdan qaçaraq çıxdı.
- hə.. Firuzə xanım. Eşidirəm.
- ata mən.. bağışla, bilirəm başını önə əydim. Sözünü tapdadım, amma onu sevirəm. çox sevirəm. Bağışla..
Firuzə də ağlamağa başlayınca Cavad bəy yerindən qalxıb onu qucaqladı.
- dəl qız.. Mən sadəcə səni xoşbəxt görmək istəyirəm. sən mənə qarşı çıxmadın. Sən öz sevginin arxası ilə getdin. Mənim tərbiyə verdiyim qıza da yaraşan bu idi. Sevdiyinə sahib çıxmaq.
- Yəni küsmədin mənə.
- Küsdüm..küsdüm amma mənə demədiyinüçün küsdüm..
- Sənin mənə elədiklərini qarşısında mən..
- Firuzə.. yetrə artıq. Ata ilə övlad arasında heç vaxt haqq hesab olmaz. Sənin xoşbəxtliyin mənim bu günə qədər elədiklərimin bədəli olsun. əgər sən xoşbəxtsənsə demək mənim sənə qoyduğum bütün imkanlarım hədər getmədi.. bununla qürurlanıram..
- Ata, canımsan..
- Sən də mənim dəli qız.. indi de görüm.. bu Kənan kimdir.
- Tanısan.. çox yaxşı biridir.
- Yaxşı biridrsə niyə səni üzüb...
- Yox.. istəmədən. Yəni mən də onu üzmüşəm. .bir birimizi çox incitdik.. indi isə..
- Indi isə..
- Biz.. biz ailə qurmaq istəyrik..
- Dayan nə olub belə. Hələ bir gedək ailə ilə tanış olaq.
- Yox..
- Niyə?
- Gedə bilmərik.
- Başa düşmədim. Sinan bəy istəmir yoxsa
- Yox əksinə istəyir.
- Bəs onda nə?
- Mən..mən gedə bilmərəm.. qovulmuşam..
- Haradan
- Türkiyədən.
- NƏ?! Sən neynəmisən?
- Bağışla..
***
- partdayacam burada.. nə