vəssalam.
- Sinan..
- ...
- Əgər Kənana mane olsan.....Ananı ölmüş bil... haqqımı hlal etmərəm sənə .
- Nə? Sən nə danışdığını bilirsən? Bir həyat qadınının qızına görə,
- Sinan.. danışığına diqqət et.. Kənan təkcə sənin oğlun deyil. Bunu unutma... bir daha da məni o qadını təhqir etmyə vadar etmə. Evin bağbanı ilə min hoqqadan çıxan qadında o küçədəkindən fərqlənmir.
- Ana!
- Elə bilirsən bilmirəm? Nə isə bu söhbəti açıb təzədən nəyisə sübut etmək niyyətində deyiləm. Kənana mane olma. Qoy sevgisinin arxası ilə getsin.
- O nişanlıdır? Başa düşürsən? Nişanlı..
- Hə, mən də əvvəl Kənandan vaz keçməsini istədim, amma o qız Kənanın qismətidir...sən də bunu başa düşmürsən......Kənan, oğlum? Səhər səhər hara getmişdin?
- Türkiyəyə qayıdıram... günün ikinci yarısına bilet alacağam. Məniml əgəlirsən ya atamla qayıdacaqsan?
- Necə yəni gedirəm? Bəs...
- Nənə, mənimlə gəlirsən ya necə?
- Kənan, bizə də bilet sifariş ver. Hamımız birlikdə qayıdarıq.
- Amma oğlum,
- Anan üstünə getmə. Qayıtmaq istəyirsə qərarına hörmətlə yanaşaq. Daha yaxşı bizimlə bir olar.
Kənan onların söhbətlərinə daha da dinləmədən biletlərini sifariş vermək üçün zəng vurdu. Danışğı bitirdikdən sonra yatağa uzanıb düşünməyə başladı. Bir ümid var idi içində ki, bəlkə Firuzə arxası ilə gələr. Bəlkə ondan vaz keçdiyini göstərməklə Firuzənin gizlətdiyi fuyğularını üzə vurmuş olar. Amma gəlməsə bir dəfəlik çıxacaqdı onun həyatından.sevdiyinə əmin idi, amma inadı, qüruru basdırırdı o sevgini. Kinlə baxan gözlərdə sevginiz sezmək çətinləşirdi. Firuzə isə hələ də Əlini yatağında oturmuş düşünürdü. Risk etmirdi.. qorxurdu.. Kənana güvənsə atasına qarşı çıxsa Əlini yarı yolda qoysa necə olacaq. Bütünü bunları necə yaşayacaq. Ya Kənan yenə eyni səhvi edərsə, ya atası bağışlamazssa onu, ya Əlinin ailəsinin adına da xələl gətirmiş olarsa.. Bütün bu yük ona həddən artıq çox idi. Əli isə bir iki yerə zəng vuraraq Kənanın yaşadığı evi tapmağa çalışırdı. Firuzə Fatma ilə oteldə görüşmüşdü deyə