ə nə nömrəsini bilirdi nə yaşadığı yeri.. Əslində içdən içə Əlini həm onları tapmasını həm də tapmamasını istəyirdi. Qərarsızılıq hər zaman onun ən böyük düşməni idi.
- Firuzə
- Hə.
- Qalx gedirik?
Firuzənin ürəyi ağzında döyündü elə bil..
- tapdın?
- Gedək, yolda danışarıq.
Əli ilə tanımadığı yollardan keçən Firuzə naraht idi. Nə deyəcəkdi Kənana.. Mən gəldim.. bundan sonra birlikdə olacağıq ya nə? Həm sevincinin həddi hüdudu yox idi həm də qorxudan öləcək kimiydi. Əli Firuzənin narahatlığını hiss etdiyindən onun əlini tutub ehmalca gülümsədi.
- sakit ol.. Hər şey yaxşı olacaq
- atam... atama nə deyəcəyəm. Ya sənin ailən.
- Dddanışmışdıq bunu. Həm indi bunun zamanı deyil. Səni Kənanla bir araya gətirək qalanı asandır.
- Əli...
- Ay can...
- Mən qorxuram..
Əli maşını sağa çəkib saxladı. Firuzəyə tərəf dönərək onun üzünü ehmalca sığalladı..
- nədən Firuzə?
- Bilmirəm. Çox qərarsızam.. ya indi də o istəməzssə..
- Zənn etmirəm.
- Niyə bu qədər əminsən?
- Çünki sənin kimi inadçı ikinci adam yoxdur.
- Əli!
- Düz deyirəm.
- Yaxşı birdən yenə məni incitdi..
- Bunu yaşamasan bilməzssən.
- Amma...
- Firuzə.. kim zəmanıt verir ki, seçdiyimiz insanla ömrümüzün sonuna qədər xoşbəxt olacağıq. Heç kim bilmir nə necə olacaq. Amma hiss edirik.. Sən hiss et... düşünmə.. Ağlınla çox düşünsən ömrünün sonuna qədər tərəddüd içində qalacaqsan.
- Amma hisslərdə yanıldır.
- Hə... yanıldır. Məsələn mən...
- .....
- Bunu səni incitmək üçün demədim.
- Əsl mən səni incitdim.
- Yox.. hər şeyin bu başdan bəlli olmağı daha yaxşı oldu. Sonra daha da pis olardı hər şey. Bax onda doğrudan da incitmiş olardın. Nə isə.. sözüm odur ki, qorxma. Ürəkli ol. Artıq sadəcə özünü və onu düşün. Xəyalını qur birlikdə olmağınızın, xoşbəxt olmağınızın. Nə mən nə atan nə başqaları. Hamı onsuzda öz həyatını yaşayacaq. Necə lazımdırsa elə.. artıq bəsdir onları düşündün. Həm Kənan səni incitsə ondan ayrılsan mən səni alaram. Qorxma evlənməyəcəm səni gözləyərəm.
-