Dəli..
- Vaxt itiririk gedək.
- Sənə nə qədər minnətdar olsam azdır.
- Minnətdar olma, xoşbəxt ol...
- Bir şey deyəcəyəm. Amma yalnış anlama
- De...nə oldu.. niyə güldün?
- Şey... Kənana aşiq olmasaydım sənə aşiq olardım. 100 faiz,. Bu qədər ideal olma.
- Oooo Firuzə xanım... eybi yox.. mən indi kənanı maşınla əzib keçərəm. Seçim qalmaz.
- Əli!
- Qormxa o saat yemədik Kənanını...
- Gedək...
- Aha.. deyəsən bir nəfər artıq səbirsizlənir
- Off yaxşı da..indi vaz keçəcəyəm..
- Yaxşı yaxşı susdum..
Əli Kənanın qaldığı evə yollansa da evdə heç kim olmadığı bəlli idi. Qapının zəngini basdılar amma heç kim çıxmadı. Kənar evdə olan bağban Əliyə onların getdiyini deyincə Firuzənin elə bil başçından qaynar su töküldü. Bağban haradasa 1 saat olar çıxdıqlarını dedi. Firuzəni məyus olduğunu görən Əli onun əlindən tutraq maşına tərəf sürüdü.
- tez ol. əşyalarla birlikdə çıxıblarsa demək ki, hava limanına gedirlər.
- Amerikada bir hava limanı var bəyəm. Nə bilək hansındadır.
- Bir yoxdur, amma hara getdiklərini bilmək asandır. Keç maşına.
Hava limanına çatmışdılar. Qaça qaça içəri keçdilər. Istanbul reysinin vaxtına baxanda artıq gecikdiklərini anladı. Təyyarə 10 dəqiqə olardı ki, qalxmışdı.
- Əli.. getdi.. bir dəfəlik...bir daha onu görməyəcəyəm.
- O saat bədbinliyə qapılma. Növbəti reyslə biz gedərik.
- Yox..
- Etiraz etmə.
- Yox, gedə bilmərəm. Olmaz.
- Niyə?
- Mənə...mənə qadağa var. 5 il Türkiyəyə ayaq basa bilmərəm.
- Niyə?
- Sənə deməmişəm.. Mən Türkiyədən deportasiya olundum. Miqrasiya xidməti tərəfindən.
- Oooo bu pis oldu... yenə dolma orada. Ölürsən ki, gözünü yaşını tökəsən.
- Şansımı itirdim. Öz günahımdır.
- Bir şey düşünərik.
- Nəyi düşünəcəyik.. ölkəyə girişim qadağandır. Adım qara siyahıdadır.
- Indi gedək.. bir az istirahətə ehtiyacımız var. Rahat beyinlə düşünək.
****
- Firuzə,
- Ata.
- Bir həftədir gəlmisən, amma hələ də uyğunlaşa bilmədin mühitə. Nə baş verir. Niyə belə gərginsən.
- Yox.. heç