i doqquz
rəqəmləri? "
İşə yuxulu halda gəlmişdi. İş
yerindəki ən səmimi dostu
Səbinəyə vəziyyəti çəkinərək də
olsa izah etdi. Lakin Səbinədə çox
düşünməsinə baxmayaraq ,heç
bir açıqlıq gətirə bilmədi bu
rəqəmlərə. Sonra "İstəyirsən yaz
ver bu rəqəmləri yuxunuda
olduğu kimi yaz ver mənim atam
məscidin axundudur.Özündə
bilirsən biz seyid nəslindənik, Nə
bilim, bəlkə bu yuxuya aydınlıq
gətirə bilər "
Sevda evə çatanda axşam
olmuşdu. Ağlı hələ qucağladığı
iylədiyi qızı -Aynurda idi.Elə bu an
telefona zəng gəldi.Zəng edən
Səbinə idi.Səbinə "atasının bu Yüz
on dörd iyirmi doqquz rəqəminin
Quranın cəmi 114 ayədən ibarət
olduğunu 29 isə Ənkəbut surəsi
nin 29-cu surə olduğunu söylədi”
Sevdanın, tükləri biz-biz
olmuşdu. Çətinliklə "Ənkəbut
mu?" Deyə bildi.
"Bəli" "Ənkəbut surəsiymiş.
Ənkəbut hörümçək deməkmiş. "
Sevda bir müddət daha Səbinə ilə
danışıb telefonu bağladı. Bu
rəqəmlərin Qurana aid olması
titrətmişdi. Həyəcanla
düşünməyə başladı. "Ənkəbut
surəsi .. Yəni hörümçək ...
hörümçək ... hörümçək ..." bütün
bunlar nə deməkdir!! "Qızı oraya,
ona get demişdi. "Yaxşı
hörümçəyin nə əlaqəsi ola bilərdi
bu işlə?" O an keçmişdəki bir
xatirə gəldi ,buna görə olduğu
yerdə donub qaldı. "Hörümçək
demək mağara demək idi. Yəni ...
Bəli .. bəli ... "dedi qışqıraraq.
Qızının nə demək istədiyini indi
anlamışdı.
Səhəri gün yola çıxdı.O,düz 6 il
əvvəl Tahirlə birlikdə getdiyi dağa
daha doğrusu ordakı mağaraya
gedirdi.
Bir neçə saat getdikdən sonra
mağaranın önünə gəldi. O qədər
həyəcanlı idi ki, əlləri ayaqları
titrəyirdi. Hava az qala tamamilə
qaralmaq üzrə idi. Kürəyindəki
çantanı yerə qoyaraq ,yarı
qaranlıq mağaraya doğru
girməyə başladı.
İçəri girəndə göz yaşlarına hakim
ola bilmədi. İçəridə çox kiçik bir
məzar var idi və üzərində Aynur
yazılmışdı. Məzarın başına gəlib
"Aynur , Aynurum canım , qızım"
deyə hönkürtü ilə ağlamağa
başladı.
Bir neçə saniyə sonra Sevdanın
çiyinlərinə bir əl toxundu. Sevda
qorxuyla arxasına