gözlədikləri bir şeyin olmasını, istəmədikləri birinin ölməsini, uşaqlarının böyüməsini, gələcək ili, bir dünya səyahətinə çıxa bılmək fürsətini və s. gözləyirlərmiş. Əminəm ki, bu gözlədiklərinə bu gün qovuşsaydılar yenə də özlərinə arzulayacaq yeni şeylər taparlar.

Məsələn uşağının böyüməsini gözləyən daha sonra nəvəsinin olmasını və onun da böyüməsini gözləyir. Bu hər birimizdə var. Daim gələcəkdə gözəl şeylər olması ümidi ilə gələcəyin gəlməsini və bizə gözəllikləri gətirməsini gözləyirik. Gələcək isə hər gün gəlib keçir. Amma bizim gələcəkdən gözlədiklərimiz heç bitmir. Hər zaman daha uzaqlara baxır və işlərimizi ertələyirik. Bu gün nələri əldən buraxdığımızı düşünmədən gələcəkdə bir şeylər əldə edərik deyə xəyallar qururuq. Dunya həyatının necə olduğunu avtobusda gedərkən öyrəndim. Pəncərənin yanında oturub hər zamankı kimi yanimdan keçən mənzərələri, ağacları, insanları seyr edirdim. Məsələn, avtobus getdikcə irəlidə bir agac görünür gözümüzə, bizə doğru gəlir, bir anda bizimlə yan-yana olur və keçib gedərək arxamızda qalır. Ağac eslində durur, gedənsə bizik. Bu yaşıma qədər qarşılaşdığım, dostluq qurduğum, paylaşdığım insanlar, heyvanlar, yağışlar, çiçəklər, girib çıxdığım işlər, oxuduğum kitab, seyr etdiyim quşlar çoxdan gəlib keçdi. Həyatimiz bu cür gəlib keçən şeylərlə doludur. Biz dururuq, başqaları gəlib keçir? Xeyr. Əslində gəlib keçən bizik. Bizim həyatımızdır. Elə buna görə də həyatımızda nələri hədəf aldığımızı, özümüzü nələrin uğrunda xərclədiyimizi bilməyimiz vacibdir. Məsələn özündən keçib uşaqları üçün yaşayanlar; bəzən elə bir gün gəlir ki, uşaqlarınız sizi qapının önündə qoyur. Ya da omrümüzü həsr edib böyütdüyümüz, oxutduğumuz övladımız birdən dünyasını dəyişir. Sevdiyi insan üçün yaşayanlar; sevib, bağlandığınız insan da bir gün sizi yolun ortasında qoya bilər. Həyat yoldaşı üçün yaşayanlar; bir anda həyat yoldaşınızın ölüm xəbərini eşitsəniz və bir anda ca dul qalsaniz necə olardı? ona xərclədiyiniz həyatınız da bir anda uçmuş