ş olardı. Ya da pul üçün, yeni bir ev, yeni bir maşın üçün yaşayanlar; bir yanğin çıxıb bütün eviniz yana bilər, bir oğru maşınınızı oğurlaya bilər və ya xəstəxana xərci olaraq bütün sərvətinizi itirə bilərsiniz.
Bunların heç biri baş verməsə də bir gün mütləq ətrafımızdakı hər şeyi məcburən terk edəcəyik. Deməli uğrunda yaşadığımızı düşündüyümüz hər şey çürük budaqlardan başqa bir şey deyilmiş. Çünki bunların hamısı dünyəvidir. Bu halda "Dünyəvi ünsürlər uğrunda yaşamağa deyer gerçək deyerlər sayılmaz. İnsan yaşamağa dəyər gerçək dəyərləri ancaq, Yaradicisinin gerçək istəklərini anlayaraq tapa bilər.

Tanrı bizləri yalnız ona ibadət etmək üçün yaratdı. Bu halda bizim elimizden çıxan hər işden eyni zamanda ibadət də çıxmalıdır. Məsələn, bəzilərimiz qarşımıza həkim olmağı məqsəd qoyuruq. Dünyadaki məqsədinə sadəcə hekimliyi oturdan bir insan universitetə girmək üçün bütün dərs kitablarını udarcasına oxuyar. Universitetə girər və tibb fakultesində illərcə dirsək çürüdər. Ömrünü sataraq axırda həkim olar və ölərkən de sadəcə həkim olaraq ölər. Çünki o sadəcə həkim olmağı, müayinə otağı, ağ xalatı, divarda diplomu bir də ona ehtiyacı olan xəstələrinin olmasını istəmişdir.Halbuki hekimlikdən öncə bir insan və bir quluq. Öncə qul olmağımız gərəkdir. Həkimliyi ya da başqa bir sənətə yiyələnməyi istəyərkən sadəcə onu istəmək yetərli deyil. "Bunu niyə istəyirik?" deyə özümüzdən soruşmalıyıq. Dünyaya həkim olmaq və həkim olaraq ölmək üçün gəlmədiyimizə görə, atdəğımız hər addımda, əl atdığımız hər işdə bir ibadət olmalıdır. Bu nece olur? Məqsədimiz gözəl bir həkimdən öncə yaxşı bir qul olmaq olarsa gördüyümüz hər işdə ibadət olar. Bu zaman həkimlik əsl məqsədə xidmət edən bir vasitə olar ancaq. Bu da bizi esl hədəfə çatdırar. Əsl hədəfimiz itaət və ibadət olsa qul oldugumuzu görərik və hər işimizi bu niyyətlə edərik.

Qabları yuyarkən "Anam küsməsin, həyat yoldaşım hirslənməsin" deyə yusanız sadəcə qab yumuş olarsınız və ömrünüzün 15 dəqiqəsini boş yerə xərcləmiş