yaxşı olacaq. - burnunu çəkərək uzaqlaşdı - İnşallah- deyə mırıldandı. O anda ağlıma bir fikir gəldi. Heç vaxt başıma belə bir iş gəlməmişdi. Acılar çəkmişdim amma atam kimi dəyərli birini itirmək qorxusuyla üz üzə qalmamışdım. Yenədə kədərləndiyim zamanlarda elədiyim şeyləri təkrar etmək, çətin olmamalıydı. Ümidin əlini tutdum.
- Gəl mahnı oxuyaq- qaşlarını çataraq mənə baxdı
- nə?
- Mən həmişə kefim olmayanda mahnı oxuyuram. Sən də yoxla. - bunu deyərkən səhnəyə çıxmışdım belə- Pianino çala bilirsən düzdü?- deyə soruşdum. Başını hə mənasında sallayaraq pianinonun başına keçdi.
- Könə mahnı olsun. Demi Lovato Skyscraper necədi?- çiyin çəkərək pianinonu çalmağa başladı. Mahnının sözləri beynimdə və dilimdə rəqs edərkən, özümü hər zamankı kimi rahatlamış hiss etdim. Rahatlıq verən səslər, rahatlıq verən sözlər zehnimdə idi. Tam ortasında zehnim pis xatırələri məndən uzaq tuturdu. Musiqi mənə çox yaxın idi. Hər kəsdən, hər şeydən daha yaxın. Səslər azalıb ən sonda susduğunda Ümidə döndüm
-Artıq yaxşısan?- gülümsədi- cox daha yaxşıyam. Çox sağol- dedi. Yanına yaxınlaşıb, pianinonun üstünə oturdum.
-Nə vaxt istəsən... Bilirsən Sıxılmadan günün hər saatı mahnı oxuya bilərəm.- güldü ona son bir dəfə baxıb ayağa qalxdım.
_ Daha çox qalmaq istərdim. Amma getməliyəm. Kədərlənəndə mahnı oxu və sabahkı məşqi yaddan çıxarma.- deyərək yanağından öpüb çölə çıxdım. Evə çatanda məni nənəm qarşıladı. Şəfqət dolu qolları ilə məni qucaqladı və qırıq Azərbaycancasıyla bir şeylər dedi. İki yanağımı zərifcə öpdü. Nənəm nə fiziki nə də şəxsi mənada anamla heç eyni deyild. Tək oxşarlıqları zərafətləri idi. İkisi də salonda kraliçə kimi süzüləndə , mən beş uaşındakı uşaqların elədiyi kimi atılıb düşürdüm. Nənəmlə, dostlar, sevgililər, dərslər və bu kimi sııxıcı şeylərdən danışdıqdan sonra, bu gün iclasda verdiyim sözü tutmaq üçün yuxarı qalxdım. Bir saat dərs eləməliydim. Normal halda bir qonağın yanından belə tez ayrılmaq ayıb sayıla bilər, amma mən nənəmi qonaq saymırdım.