olacaq. - burnunu çekerek uzaqlaşdı - İnşallah- deye mırıldandı. O anda ağlıma bir fikir geldi. Heç vaxt başıma bele bir iş gelmemişdi. Acılar çekmişdim amma atam kimi deyerli birini itirmek qorxusuyla üz üze qalmamışdım. Yenede kederlendiyim zamanlarda elediyim şeyleri tekrar etmek, çetin olmamalıydı. Ümidin elini tutdum.
- Gel mahnı oxuyaq- qaşlarını çataraq mene baxdı
- ne?
- Men hemişe kefim olmayanda mahnı oxuyuram. Sen de yoxla. - bunu deyerken sehneye çıxmışdım bele- Pianino çala bilirsen düzdü?- deye soruşdum. Başını he menasında sallayaraq pianinonun başına keçdi.
- Köne mahnı olsun. Demi Lovato Skyscraper necedi?- çiyin çekerek pianinonu çalmağa başladı. Mahnının sözleri beynimde ve dilimde reqs ederken, özümü her zamankı kimi rahatlamış hiss etdim. Rahatlıq veren sesler, rahatlıq veren sözler zehnimde idi. Tam ortasında zehnim pis xatıreleri menden uzaq tuturdu. Musiqi mene çox yaxın idi. Her kesden, her şeyden daha yaxın. Sesler azalıb en sonda susduğunda Ümide döndüm
-Artıq yaxşısan?- gülümsedi- cox daha yaxşıyam. Çox sağol- dedi. Yanına yaxınlaşıb, pianinonun üstüne oturdum.
-Ne vaxt istesen... Bilirsen Sıxılmadan günün her saatı mahnı oxuya bilerem.- güldü ona son bir defe baxıb ayağa qalxdım.
_ Daha çox qalmaq isterdim. Amma getmeliyem. Kederlenende mahnı oxu ve sabahkı meşqi yaddan çıxarma.- deyerek yanağından öpüb çöle çıxdım. Eve çatanda meni nenem qarşıladı. Şefqet dolu qolları ile meni qucaqladı ve qırıq Azerbaycancasıyla bir şeyler dedi. İki yanağımı zerifce öpdü. Nenem ne fiziki ne de şexsi menada anamla heç eyni deyild. Tek oxşarlıqları zerafetleri idi. İkisi de salonda kraliçe kimi süzülende , men beş uaşındakı uşaqların elediyi kimi atılıb düşürdüm. Nenemle, dostlar, sevgililer, dersler ve bu kimi sııxıcı şeylerden danışdıqdan sonra, bu gün iclasda verdiyim sözü tutmaq üçün yuxarı qalxdım. Bir saat ders elemeliydim. Normal halda bir qonağın yanından bele tez ayrılmaq ayıb sayıla biler, amma men nenemi qonaq saymırdım. Onsuzda

<< 1 [2] 3 4 ... 6 >>