t olacağıq... Bilirem...
- Şefeq... Çıx otaqdan!!! Çıx!!! - stuldan qalxıb Şefeqin qolundan yapışmışdım...
- Ya çıxırsan, ya da men çıxaracam... - sözümü deyib Şefeqi qapıya sarı çevirmişdim...
- Ahhhh Amin... - meni qucaqlayıb ağlamağa başlamışdı...
- Sen ağ eledin ha... - Şefeqi iteleyib qapının ceftesinden yapışanda tam bağlanmadığının ferqine varmışdım... Qapını çekib açdıqda qarşımda ağlayan Nardeni görüb çaşmışdım...
- Sen? Bu? - çaşqınlıqla bir Nardene, bir de Şefeqe baxırdım... İkisi de ağlayırdı...
- Narden, heç ne eşitdiyin kimi deyil... - bu deqiqe meni narahat eden Nardenin duyduqlarına inanıb inanmaması idi...
- Amin? Sen ne danışırsan? Menim dediklerimi, yaşadıqlarımızı tekzib edeceksen? Men daha buna döze bilmerem... Bilmerem!!! - Şefeq ağlayaraq sözünü deyib Nardeni iteleyerek otaqdan ayrılmışdı... Quruyub qalmışdım... Şefeqin oyun oynadığı açıq- aşikar idi... (Sabina Nur)
- Narden... Bize qarşı oyun oynayır... İnanma... - Sözümü deyib ireli addımlayaraq Nardenin elini tutmaq istesem de, arxasını dönüb heç ne demeden qaçıb pillelere üz tutmuşdu... Esebden belimde sancı yaranmışdı... Elimi belime sıxıb otağa keçerek stulda oturmuşdum... Nardenin ardından indi getsem de, xeyri olmayacağını bilirdim... Ona özünü toplaması üçün vaxt lazım idi... Bu vaxtın ise bizi hansı semte sovuracağını Allah bilirdi...

Narden...
Dünen yaşananlardan sonra Ludmila xanımdan icaze alıb taksi taparaq eve yollanmışdım... O qeder ağlamışdım ki... Derman atıb Amin eve gelmeden yatmışdım... Eşitdiklerimi hezm etmeyim asan olmayacaqdı... Olanları götür- qoy etmeyimçün zamana ehtiyacım vardı... Seher oyandıqda Amini yanımda görmemişdim... Getmişdi... 2 dene derman qebul etdiyimçün oyana bilmemişdim... Üzerimi geyinib hamama keçerek el- üzümü yumuşdum... Xestexanaya zeng edib Ludmila xanımdan icaze almışdım... Bu gün Şefeqi görmeye hazır deyildim... Aşağı enib metbexe keçmişdim... Nazperi xala canfeşanlıqla masanın üzerini doldurub yemeyimi istemişdi...