İştahım olmasa da, teamlardan yemişdim... Metbexden çıxıb otağıma getmekçün pillelere üz tutmuşdum... Pilleleri qalxdıqdan sonra otağımın önünde meni gözleyen Aygün xalanı görüb kefime soğan doğranmışdı...
- Görürem ki, veziyyetin yaxşı deyil... - Aygün xala öne keçib qarşımda durmuşdu...
- Ne lazımdır? - bezgin halda dillenmişdim...
- Gözünü açmaq isteyirem...
- Anlamadım...
- Dünen olanları bilirem...
- Neyi?
- Xestexanada yaşananları...
- Nece?
- Şefeq deyib...
- Şefeq?
- Beli...
- Sizin Şefeqle ne elaqeniz? - deyesen, son 2 günde menim üreyim patlamalı idi...
- Şefeq menim qızımdır... Senden ferqli olaraq heç neyi menden gizlemir... Olanları bilirem... İndi olanları da, evvel olanları da... Aminin seninle niye evlendiyini her kes bilir... Şefeqe benzemesen, sen terefe baxmazdı da... Şefeq geldiyi zamandan bu yana Amin özüne yer tapmır... Onunla bir neçe defe görüşübler de... Sen aralarından çekil... Sevenlere mane olma... - Aygün xalanı dinledikce dilim- ağzım qurumuşdu... Bu qederini gözlemirdim...
- Amin menim heyat yoldaşımdır... Aramızda olanlar kimseni maraqlandırmasın... - sözümü deyib Aygün xalanın yanından keçerek otağıma girmişdim... Gözlerim dolmuşdu... İçim sıxılırdı... Fikirlerim tamamile alt- üst olmuş veziyyetde idi... Bilmirdim... Neye inanacağımı bilmirdim...
İki gün idi ki, Amin veziyyeti izah etmeye çalışsa da, onu dinlemirdim... Üreyim her şeyden sınmışdı... Xestexanada başımı qatmaqla günümü başa vururdum... Şefeqle qarşılaşmamışdıq... Ancaq bu qarşılaşma yaşanmalı idi... Tualete getmekçün dehliz boyunca addımlayırdım... Fikrim burada deyildi... Olanları her an beynimde fırladırdım...
- Bezileri utanmadan ortada dolaşırlar... - başım aşağı olduğundan sesi eşidib qarşıma baxmışdım... Esebden bedenim gerilmişdi...
- Ne dedin? - hirsimi boğub cavab vermişdim...
- Deyirem ki, hele utanmadan bu xestexanaya nece gele bilirsen? - rişxendle danışıb gülürdü... (Sabina Nur)
- Şefeq!!! Sen bu sualı mene verirsen? Erimin