boşaltdıqdan sonra el- üzümü yuyub rahatlamışdım... Sınmayacaqdım... Bunlar hamısı oyun idi... Aldanıb ailemi dağıtmayacaqdım... Qerarımı vermişdim...
Her gün Aminle birge eve getsem de, danışmırdıq... Yene de maşının salonuna süqut çökmüşdü... Aminle barışmaq istesem de, qüruruma sığışdırmırdım... Onun cehd etmesini isteyirdim... Bele olsa, onsuz da, barışacaqdım... Amma Amin de inadına salmışdı... Ağzını da açmırdı... Deyesen, 3 gündür boşuna dil tökmekden yorulmuşdu... Yene diski taxıb hemişeki musiqini qoşmuşdu... Mahnının sözlerini eşitdikce gözlerim dolmuşdu... Neqaret başlandıqda ise özümü tutmayıb ağlamağa başlamışdım... Sessizce ağlayıb gözümün yaşını qurudurdum... Ani maşının yolun kenarında dayanması ile gözlerimi Amine dikmişdim...
- Bitdi? - Amin üzünü mene dönüb sualını ünvanlamışdı...
- Ne? - burnumu çekib soruşmuşdum...
- Ağlama... - üzüme meyus şekilde nezer salırdı...
- Bilirem ki, hamısı oyun idi... Sene inanmamaqla sehv etdim... - başımı aşağı dikmişdim...
- Seni Sevirem... - Aminin sözüne dolmuş gözlerimi ona dikmişdim...
- Ne olsa da, mene inan... - onun olanların üzerinde uzun- uzadı qalmaması üreyimden olmuşdu... (Sabina Nur)
- İnanacam... - Amin elimden tutub öpmüşdü... Barışmışdıq... Geleceyimizi bilmeden söz vermişdik... Ancaq qaynayan vulkan bir gün yeniden püskürecekdi...

Müellif;Sabina Nur

<< 1 ... 4 5 [6]