-deyib özümü safeye atdım. -Gözle, çay süzüm gelirem-deyib Günel otaqdan çıxdı.Bayaqdan beri dayanmadan mesaj gelen Günelin telefonunu götürüb sessize atmaq isteyirdim ki, ekranda açıq qalmış mesajlarda adımı görüb dayandım.
Günel- Aşkım, sen meni sevirsen?
-He, balam.Özü de çox .Niye soruşdun ki?
-Heeç, Rufa deyir sene inanmayım. Meni aldatdığını düşünür.
-O qelet edir , sen onun sözlerine fikir verme.
-Düz deyirsen canım, qısqandığından bilmir ne etsin.O hardan biler ki ,esl sevgi nedir?
Oxuduğum mesajlar bu gün üst-üste yaşadığım ikinci şoka sebeb olmuşdu. En yaxın dostum menim haqda nece ele fikirleşe biler axı? Men onun yaxşılığı üçüm insanlara tez inanmamasını tövsiye ederken , o..O onu qısqandığımı nece düşüne bilerdi?Çantamı da götürüb özümü celd evden çöle atdım.Arxadan Günelin meni seslemesini eşitsem de reaksiya vermirdim.Onsuz da behane axtaran göz yaşlarım indi özünü serbest buraxmışdı. Hara getdiyimi, niye getdiyimi bilmirdim.Tek onu bilirdim qaçmaq , qurtulmaq isteyirdim bu heyatdan .Yolu keçerken gözlerime düşen maşın faralarının işıqları ve siqnal sesi ile gözlerimi yummuşdum...
Müellif;Mehri

<< 1 2 3 [4]