Həyat başlarsa...

3 bölüm
Mənə uzadılan mikrafonu alaraq Aqilə baxdım
- Ailənin istəyi- dedi Rafiq əmini göstərərək
- nə istəyirmiş ailə?
- Çingiz bilir- deyərək, səhnədəki musiqiçini göstərdi. Üstümdəki jaketi çıxararaq səhnəyə getdim. Peperüeight çalan Çingizə qoşuldum. Mahnı oxuyarkən heç vaxt ətrafımı görməzdim. Gözlərim açıq olsa da sadəcə mahnı olardı o anda. Sadəcə ruhuma işləyən o sözlər və beynimə yazılmış o notlar.... Yanımda mənimlə oxuyan Çıngizin səsini belə eşitmirdim. Bu anda, bu yerdə sadəcə mən və musiqi vardı. Bunu heç kim və heç nə dəyişdirməmişdi. Dəyişdirə də bilməzdi. Mahnı qurtaranda alqış səsləri barı doldurdu. Gülərək Çingizi qucaqladım. Sonra da ətrafıma baxmamağa çalışaraq qızların yanına getdim. Onlardanda gülümsəmə və alqış aldıqdan sonra yerimə oturdum. Başımı Altaya tərəf çevirəndə, Altayın mənə baxdığını gördüm. Gülümsədim. O da mənə gülümsəyib, dostlarıyla söhbətə davam etdi. Aytən qolumdan dürtüb
- Altay Ağalarovu tanıyırsan?- başımı aşağı yuxarı salladım.
- İkinci dərsə girməmişdim. Yadındadı. O da girməmişdi. Bir az söhbıt etdik. Yaxşı uşağa oxşuyur...- çiyin atdı- gələcəkdəki sevgilin ola bilərmi?- qaşlarımı çatdım- bəlkə iki yaxşı dost amma sevgili olmaz.- səbir istəyərcəsinə başını yuxarı qaldırdı.- Zackdan sonra heç kimlə görüşmədin hamı eyni olmayacaq ki- kolamın son qurtumunu içdim
- bu barədə danışmaq istəirəm. Onsuzda güvənə biləcəyim birini tapmaq çətin məsələdi- əlimi sığalladı- Aylin Zacka güvənmişdin, aşiq olmamışdın. Aşiq olmadan neyin düz, nəyin səhv olduğunu bilə bilməzsən.- güldüm, bu söhbəti zarafata vurub xilas olmaq istəyirdim- Xanım Professor danışdı- əlimin üstünə vurdu- Zarafat eləmə- gülərək başımı çevirdiyimdə qapıdan içəri gülərək Əfsunun girdiyini görəndə esebim oynadış Bu qədəri olmaz artıq. Bu qız utanmadan mənim yerimə gəlir. Düzdü bura Əfsunla da gəlmişdik amma bura mənim üçün özəl idi və bu da onu bilirdi. Qız mənim olanları almaq üçün proqramlaşdırılmışdı sanki. Ayağa əsəblə qalxdım və