hele de seve bileceyi fikri yaranmışdı beynimde... Bu fikiri silib ata bilmirdim... Hetta men Şefeqe benzemesem, sevilmezdim... Narden olduğumçun sevilmezdim... Bunu bilmek ölümden ağır gelirdi... Göresen, heyatda Şefeq olmasa, Amin meni yene de severdi? Narden olduğumçun görünüşüme aşiq olardı? Bilmirdim... Suallarıma cavab tapa bilmirdim... Özümü işime verib başımdan fikirleri atmağa çalışırdım... Ancaq alınmırdı... Eve girende divarlar üzerime çökecekmiş kimi hiss edirdim... Hele Aminle otağa keçende... Behane tapıb yatırdım... Heyatda her bir hisse qarşı hevesim ölmüşdü.. Erimin toxunuşlarını istemez hala gelmişdim... Ve bu duyğular son yaşananlardan sonra baş qaldırmışdı...
- Narden... - yene işden gelib yerime girmişdim... Amin yanımda uzanıb elini qoluma qoymuşdu...
- Hmmm... - danışıb aydınlaşdırmaq en yaxşı üsul olsa da, qaçmağı seçirdim...
- Üzüme bax... Arxanı mene dönme... - Aminin sözlerinden sonra çevrilib gözlerimi dodaqlarında cemlemişdim...
- Niye belesen? - gözlediyim sual idi...
- Neceyem ki? - özümü bilmemezliye vururdum...
- Soyuq... Sevgisiz... Susqun... Bedmin... Fikirli... Daha sayım? - Amin gergin veziyyetde idi... Danışdıqca boynunun damarları diqqet çekirdi...
- Sen de elesen... - heqiqeten de, son 2-3 günde Aminin davranışlarında qeribelik sezirdim...
- Ancaq men qarşımdakının sebebi ile maraqlanıram... Qaçmıram... Senin kimi gördüklerimi soruşmaqdan qaçmıram... - esebi idi... Erimi tanıyırdım...
- Ne edim? Erim meni keçmiş sevdiyine benzediyime göre isteyir... Keçmiş sevdiyi çıxıb gelib gözümün önünde bitib... Qaynanam arxamdan planlar qurur... Erimin meni aldadıb- aldatmadığına emin deyilem... İçimde şüphelerle boğuşuram... En pisi de odur ki, senin sevgine şüphe edirem... - içimi boşaltmışdım... Gözlerim dolmuşdu... Boğazım qurumuşdu... Udquna bilmirdim...
- Bunları danışaraq hell ede bilerdik... Her şeyi yoluna qoya bilerdik... Ancaq sen beynine yeritdiyin fikirlerle öz aleminde yaşamağı seçmisen... - Amin haqqlı

<< 1 [2] 3 4 5 >>